Przywołuję postać obecnego papieża nie ze względu na nowości wniesione przez niego w dzieło ekumenizmu, ale po to, aby podkreślić kontynuację wytyczonego przez Sobór dążenia ku jedności, jaką widać w postawie Benedykta XVI.
W orędziu wygłoszonym po Mszy św. na zakończenie konklawe (20.04.2005 r.) potwierdził on, że jego podstawowym zadaniem jako Następcy Piotra „jest dążyć niestrudzenie do odbudowy pełnej i widzialnej jedności wszystkich uczniów Chrystusa”. A potem wielokrotnie i na różne sposoby przypominał „nieodwracalne zobowiązanie” i zachęcał do „nieodwołalnego zaangażowania”, tym bardziej aktualnego, że początkowy ekumeniczny entuzjazm zamienił się w niecierpliwe oczekiwanie na widoczne owoce.
Biskup Rzymu podkreśla, że ekumenizm musi być oparty na prawdzie i miłości – nie można upraszczać różniących poszczególne wyznania kwestii teologicznych, ale znajdować ich rozwiązanie. Podstawą ekumenizmu jest jednak ekumenizm duchowy, a jego istotą – bycie w Chrystusie: „Tylko wychodząc z siebie i idąc ku Chrystusowi, tylko w relacji z Nim możemy być rzeczywiście zjednoczeni między sobą” (audiencja generalna 21.01.2009r.)
Przywróconą jedność chrześcijan powitamy „jako dar Ducha Świętego. Dlatego nasze ekumeniczne dążenia musi wspierać modlitwa, wzajemne przebaczenie i świętość życia każdego z nas” (Przemówienie podczas spotkania ekumenicznego w kościele Świętej Trójcy w Warszawie). Pan będzie coraz bardziej objawiał swoje Imię, a tym samym wzrastać będzie miłość i jedność Jego uczniów – por. J 17,26: „Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich”.
Głowa Kościoła katolickiego podkreśla, że Kościół „powinien być zawsze jeden, święty, powszechny i apostolski”, a wynika z tego takie oczekiwanie jedności, która nie polegałaby „na wchłonięciu ani złączeniu, lecz poszanowaniu dla wielokształtnej pełni Kościoła” (Przemówienie w czasie audiencji dla delegacji Ekumenicznego Patriarchatu Konstantynopola, 30.06.2005 r.). Papież opowiada się więc za jednością w różnorodności.
Benedykt XVI przypomina polecenie Vaticanum II, w myśl którego ekumenicznym dążeniom musi przyświecać zasada: „dla przywrócenia (...) wspólnoty i jedności nie trzeba «nakładać żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne» (Dz 15,28)” (tamże).
Sławomir Zatwardnicki
Komentarze
Pokaż komentarze