Jedna radostka i jeden smuteczek...

Na marginesie wielkiej polityki, upajania się zwycięstwami i rozpaczania nad klęskami - dwa drobne fakciki:

1. Bardzo się ucieszyłem, że Zbigniew Ziobro utarł nosa Platformie krakowskiej (i nie tylko) - oznacza to ni mniej, ni więcej, że w teorii o "mobilizacji Polaków" w walce o "zmiany w kraju" są luki. I to poważne.

Zresztą podejrzewam, że im dalej w las - tym coraz więcej będzie przemawiało za tym, że bujdą są medialne teorie i zachwyty nad "obywatelską dojrzałością" młodych Polaków (a zauważmy, ze po prostu pokolenie wychowywane dotąd w duchu egoizmu i tzw. "olewania" władzy, państwa, Polski itp. - pamietacie chyba Państwo taką piosenkę zespołu T.Love "olewam rząd, mam w d.. wąsacza, dealerów, makllerów warty honorowe" - śpiewały to rzesze młodych ludzi w latach 90-tych - obecnie zostało zmoblilizowane do zachowania odwrotnego - bo była taka potrzeba. Olewać można sobie było, kiedy miłosciwie nam panowała III RP - wtedy jakoś nie mobilizowano młodych do głosowania, a jedynie ubolewano ogólnie nad niską frekwencją). Coraz więcej zaś bedzie potwierdzało słowa J.Kaczyńskiego o "frocie antypisowskim", które chociaż słuszne, nie powinny były paść - a juz w żadnym razie z wtrętem o "Faktach i Mitach".

Przecież gdyby nastąpił prawdziwy "bunt mas" przeciwko PiS-owi, to pierwszą jego ofiarą powinien paść właśnie Ziobro.

2. Bardzo się zmartwiłem, że zabraknie w parlamencie Marka Jurka. Głupio zagrał PiS wystawiając mu w okręgu piotrkowskim dwóch kontrkandydatów. Jako senator niezależny byłby solidną i godną podporą dla senatorów PiS-u - a tak pozostaje Bender. Brrr! Szkoda! Mam nadzieję, że jest to tylko kolejna przerwa w służbie publicznej pana Marszałka.