Od Michała. O ślubie ciąg dalszy

Zgoda, człowiek kontroluje swoje instynkty, ale czy w życiu nie powinno być tak, iż hamujemy swoje NEGATYWNE instynkty?

Nie widzę nic zdrożnego w tym, że ktoś lubi seks i chce go często uprawiać, niekoniecznie wciąż z tą samą osobą. Zwłaszcza jeśli jest to świadoma decyzja dwóch osób. Jeśli ktoś nie wierzy w Boga i gdzieś ma jego przykazania, chce się cieszyć życiem na swój sposób, nikomu nie szkodząc, to dlaczego chcesz mu to uniemożliwić?

Chcica jest po to, by mieć dzieci, tak? Moje ciało dąży do tego, by żyć zgodnie z naturą? Tak, ale w takim wypadku natura chce, bym miał ich jak najwięcej, a więc musiałbym swoje nasienie rozsiewać jak najczęściej u jak największej liczby kobiet.

Nie podoba się? To nie powołuj się na naturę. Czy małżeństwo jest naturalne? I jeśli wyjedziesz mi z argumentem, że wśród zwierząt zdarzają się przypadki, gdzie samiec i samica łączą się w parę na całe życie, to przypomnę, iż w tej samej przyrodzie zdarza się, że samiec posuwa drugiego samca, więc w ten sposób za naturalny musielibyśmy uznać homoseksualizm.

Jaja mieć trzeba i podjąć decyzję też trzeba umieć. Świadomą i odpowiedzialną. Jeśli potępiasz drogę, którą ktoś wybiera, a nie jest to droga zgodna z twoją doktryną, to przykro mi bardzo, ale właśnie dlatego nikt nie lubi katoli (oprócz nich samych).

No cóż, wątpię, by to cię ruszyło.

I ponawiam pytanie: co poradzisz osobie, która w Boga nie wierzy? Też ma się podporządkować jego zasadom?

Bycie dziwką nie jest ani fajne (no, chyba, że ktoś lubi) ani godne pochwały, ale nakazywać wszystkim chować kutasy póki im się Duch święty nie objawi też nie jest w porządku. Każdy decyduje sam za siebie. Ja wiem, że katole chętnie wprowadziłyby zakaz czegokolwiek aż do ślubu, a i później to wyłącznie na misjonarza.

Możesz sobie pisać o świętym Pawle, o tym, iż Bóg wystawia nas wyłącznie na pokusy, które jesteśmy w stanie przezwyciężyć. Ja wolę się kierować tym, co sam uważam za słuszne, a nie tym co jakaś kosmiczna siła pozwoliła mi robić, a czego mi zakazała.

Jeśli ktoś chce się cieszyć życiem inaczej niż ty to sobie wyobrażasz – pozwól mu na to. A jeśli jesteś zdania, że jego życie jest puste i pozbawione znaczenia – spróbuj mu to powiedzieć w jego uśmiechniętą, radosną twarz.