BLOG

Kunrad 44 i jego Wspólnota Albarja

Czterdzieści i Cztery Polityka Obserwuj notkę 1

19.09.2012 BLOG

"On to na sławie zbuduje ogromy swego kościoła."
-- Dziady cz.3

2012-09-19
Radio TOKFM
Adam Krzemiński. tyg. Polityka: Osłabia się poczucie wspólnoty. Rozmawia Paweł Sulik

http://bi.gazeta.pl/im/8/12511/m12511938.mp3

Dnia 2012-09-19 w radio TOKFM Paweł Sulik rozmawiał z Adamem Krzemińskim na temat integracji europejskiej i potrzebie czynników, które mogły by jednoczyć narody Europy, zacieśniać ich współpracę i dawać silniejsze poczucie wspólnoty.

Albarjanie mają następujęce możliwości do wyboru na przyszłość:

1. Rozpad organizacyjny i finansowy Unii Europejskiej z powodu absurdalności i głupoty jej podstawowych zasad opartych na wynarodowieniu, chciwości, oszustwie i oderwaniu od rzeczywistości.

2. Dalsza de-chrystianizacja Europy "aż do skutku", czyli usunięcie tego czynnika, który jednoczył Europejczyków przez ostatnie wieki dziejów.

3. Dalsza islamizacja narodów i rzesz Europy "aż do skutku", czyli zastąpienie Chrystianismu poprzez Islam.

4. Rozpoczęcie "wszystkiego od nowa" i przeorganizowanie rzesz kontynentu Albarji według nauk i wytycznych "ojca założyciela", "wskrzesiciela narodu", riksa Kunrada 44 i doktryny jego "ogromów swego kościoła".

5. Powrót do celów i metod z 2. połowy 19.w i 1. połowy 20.w.

6. Jakieś inne propozycje?

Kunrad Olaf Norman Godigisel 44 Gaizariks Adalbert Ruriks Dagobert
ᚲᚢᚾᚱᚨᛞ ᛟᛚᚨᚠ ᚾᛟᚱᛗᚨᚾ ᚷᛟᛞᛁᚷᛁᛋᛖᛚ ᛋᛋ ᚷᚨᛁᛉᚨᚱᛁᚲᛋ ᚨᛞᚨᛚᛒᛖᚱᛏ ᚱᚢᚱᛁᚲᛋ ᛞᚨᚷᛟᛒᛖᚱᛏ
40i4.is/king

O mnie Czterdzieści i Cztery

㊹ "Patrz! – ha! – to dziecię uszło – rośnie – to obrońca! Wskrzesiciel narodu;, Z matki obcej; krew jego dawne bohatery; A imię jego będzie czterdzieści i cztery." "Któż ten mąż? — To namiestnik na ziemskim padole. Znałem go, — był dzieckiem — znałem, Jak urósł duszą i ciałem! On ślepy, lecz go wiedzie anioł pacholę. Mąż straszny — ma trzy oblicza, On ma trzy czoła. Jak baldakim rozpięta księga tajemnicza Nad jego głową, osłania lice. Podnóżem jego są trzy stolice. Trzy końce świata drżą, gdy on woła; I słyszę z nieba głosy jak gromy: To namiestnik wolności na ziemi widomy! On to na sławie zbuduje ogromy Swego kościoła! Nad ludy i nad króle podniesiony; Na trzech stoi koronach, a sam bez korony: A życie jego — trud trudów, A tytuł jego — lud ludów; Z matki obcej, krew jego dawne bohatery, A imię jego czterdzieści i cztery. Sława! sława! sława!" -- Adam Mickiewicz, "Dziady, część III sc.5."

Nowości od blogera

Udostępnij Udostępnij Skomentuj1

Polityka