1934 i 1938 (historia MŚ w Piłce Nożnej) odcinek 2

 

1934 i 1938 (historia MŚ w Piłce Nożnej) odcinek 2

 

Już po utworzeniu rozgrywek mistrzostw świata, w trakcie organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich w roku 1932, które miały odbyć się w Los Angeles, postanowiono nie rozgrywać turnieju piłki nożnej podczas Igrzysk. Stało się tak, między innym z powodu niskiej popularności piłki nożnej w Stanach Zjednoczonych. Oprócz tego, FIFA oraz MKOl nie zgadzały się również w sprawie statusu amatorów. W efekcie, turniej piłki nożnej został usunięty z programu Igrzysk. Turniej piłki nożnej podczas Igrzysk powrócił do programu podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1936 roku, ale od tamtej pory pozostaje w cieniu bardziej prestiżowych mistrzostw świata.

Pomimo dużego sukcesu rozgrywek o tytuł mistrza świata, sporym problemem była wciąż kwestia pojawiającą się od pierwszego turnieju, a mianowicie problem międzykontynentalnych podróży. Tylko kilka zespołów z Ameryki Południowej zechciało odbyć podróż do Europy w latach 1934 i 1938. W obydwu turniejach uczestniczyła jedynie reprezentacja Brazylii. W latach 1942 oraz 1946 zawody zostały odwołane z powodu II wojny światowej oraz jej następstw.

 

1934

 

 

II Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej odbyły się w dniach od 27 maja do 10 czerwca 1934 roku (częściowo wskutek udanych zabiegów Mussoliniego) we Włoszech. O organizację turnieju finałowego starała się również Szwecja. FIFA podjęła decyzję o wyborze gospodarza na kongresie w październiku 1932 w Sztokholmie. Były to pierwsze mistrzostwa, do których drużyny musiały się kwalifikować. Na kongresie ustalono pięć punktów uściślających zasady wyłaniania uczestników mistrzostw:

 

1 w ciągu 12 miesięcy muszą odbyć się mecze eliminacyjne i finałowe

2 liczba drużyn w finałach nie może być większa niż 16

3 przy zgłoszeniu większej ilości chętnych należy przeprowadzić eliminacje

4 mecze eliminacyjne należy rozlosować

5 zasady rozgrywek podczas eliminacji pozostawić zainteresowanym federacjom, w porozumieniu z FIFA.

 

W eliminacjach dało się zauważyć nieobecność kilku znaczących reprezentacji. Zdobywca poprzedniego tytułu - Urugwaj, odmówił udziału w turnieju, z powodu braku występu w mistrzostwach świata w 1930 drużyny Włoch i wielu innych europejskich drużyn. W rezultacie mundial w 1934 był jedynym, w którym nie wzięli udziału obrońcy tytułu. Startu odmówiły także drużyny z Wielkiej Brytanii, które miały największe piłkarskie doświadczenie. Włochy po raz pierwszy i jedyny nie miały zagwarantowanego miejsca w finałach jako gospodarz. Tylko 10 spośród wszystkich startujących, a zaledwie 4 finalistów, było z spoza Europy. Eliminacje strefy Ameryki Północnej odbyły się w Rzymie na trzy dni przed turniejem. Udział wzięły tylko 2 drużyny: USA i przegrany Meksyk, który wrócił do domu po rozegraniu jednego spotkania.

W strefie południowoamerykańskiej awans bez gry uzyskały Brazylia i Argentyna. Po raz pierwszy pojawił się przedstawiciel Afryki – Egipt. Do eliminacji przystąpiły 32 drużyny, a 16 z nich zagrało w turnieju finałowym, który od początku był rozgrywany systemem pucharowym, czyli przegrywający odpadał.

Spotkania rozgrywane na ośmiu stadionach sędziowało 23 arbitrów, ale tylko Jean Langenus z Belgii był „weteranem” z poprzednich Mistrzostw.

Odbyło się 17 meczy, razem z meczami o trzecie i pierwsze miejsce.

 

1/8 finału

Wszystkie mecze 1/8 finału zostały rozegrane w dniu 27 maja 1934

	27 maja 1934 16:30	III Rzesza	5:2 1:2	Belgia	Stadio Giovanni Berta, Florence
		Kobierski  25' Siffling  49' Conen  66', 70', 87'		Voorhoof  29', 43'	Widzów: 8000 Sędzia: Francesco Mattea

	27 maja 1934 16:30	Hiszpania	3:1 3:0	Brazylia	Stadio Luigi Ferraris, Genua
		Iraragorri  18' (k.), 25'Lángara  29'		Leônidas  55'	Widzów: 25000 Sędzia: Alfred Birlem

	27 maja 1934 16:30	Węgry	4:2 2:2	Egipt	Stadio Giorgio Ascarelli, Neapol
		Teleki  11' Toldi  31', 61' Vincze  54'		Fawzi  39', 43'	Widzów: 12000 Sędzia: Rinaldo Barlassina

	27 maja 1934 16:30	Szwajcaria	3:2 2:1	Holandia	Stadio San Siro, Mediolan
		Kielholz  7', 43' Abegglen  69'		Smit  19' Vente  84'	Widzów: 40000 Sędzia: Ivan Eklind

	27 maja 1934 16:30	Włochy	7:1 3:0	Stany Zjednoczone	Stadio Nazionale PNF, Rzym
		Schiavio  18', 29', 64' Orsi  20', 69' Ferrari  63' Meazza  90'		Donelli  57'	Widzów: 13000 Sędzia: Rene Mercet

	27 maja 1934 16:30	Czechosłowacja	2:1 0:1	Rumunia	Stadio Littorio, Triest
		Puč  50' Nejedlý  67'		Dobay  11'	Widzów: 8000 Sędzia: Jean Langenus

	27 maja 1934 16:30	Szwecja	3:2 1:1	Argentyna	Stadio Littorale, Bolonia
		Jonasson  9', 67' Kroon  79'		Belis  4' Galateo  48'	Widzów: 15000 Sędzia: Eugen Braun

	27 maja 1934 16:30	Austria	3:2 1:1	Francja	Stadio Benito Mussolini, Turyn
		Sindelar  44' Schall  93' Bican  109'		Nicolas  18' Verriest  116' (k.)	Widzów: 20000 Sędzia: Johannes van Moorsel

Ćwiercfinały

Wszystkie mecze ćwierćfinałowe odbyły się 31 maja 1934

III Rzesza	2 - 1 (0-0) raport	Szwecja	16:30 – Stadio San Siro, Mediolan Sędzia: Rinaldo Barlassina Widzów: ~15 000
Hohmann 60', 63'		Dunker 82'

Czechosłowacja	3 - 2 (1-1) raport	Szwajcaria	16:30 – Stadio Benito Mussolini, Turyn Sędzia: Alois Beranek Widzów: ~12 000
Svoboda 24'		Kielholz 18'
Sobotka 49'		Jaeggi 78'
Nejedlý 82

Austria	2 - 1 (1-0) raport	Węgry	16:30 – Stadio Littoriale, Bolonia Sędzia: Francesco Mattea Widzów: ~25 000
Horvath 8'		Sárosi 60' (k.)
Zischek 51'		Markos 63'

Włochy	1 - 1 pd. (1-1, 1-1, 1-1) raport	Hiszpania	16:30 – Stadio Giovanni Berta, Florencja Sędzia: Louis Baert Widzów: ~35 000
Ferrari 44'		Regueiro 30'

Dodatkowy mecz pomiędzy gospodarzami, a Hiszpanią został rozegrany następnego dnia - 1 czerwca

Włochy	1 - 0 (1-0) raport	Hiszpania	16:30 – Stadio Giovanni Berta, Florencja Sędzia: Rene Mercet Widzów: ~45 000
Meazza 11'

Półfinały

Obydwa mecze półfinałowe odbyły się 3 czerwca 1934

Czechosłowacja	3 - 1 (1-0) raport	III Rzesza	16:30 – Stadio Nazionale PNF, Rzym Sędzia: Rinaldo Barlassina Widzów: ~10 000
Nejedlý 19'[b], 71'[c], 80'[d]		Noack 62'[e]

Włochy	1 - 0 (1-0) raport	Austria	16:30 – Stadio San Siro, Mediolan Sędzia: Ivan Eklind Widzów: ~60 000
Guaita 19'

Mecz o III miejsce

Mecz o brązowy medal został rozegrany 7 czerwca 1934

III Rzesza	3 - 2 (3-1) raport	Austria	17:30 – Stadio Giorgio Ascarelli, Neapol Sędzia: Albino Carraro br />Widzów: ~8 000
Ernst Lehner 1'[f], 42'		Horvath 28'[g]
Conen 27'[h]		Sesta 54'[i]

Finał

Mecz finałowy został rozegrany 10 czerwca 1934

Włochy	2 - 1 pd. (2-1, 1-1, 0-0) raport	Czechosłowacja	17:00 – Stadio Nazionale PNF, Rzym Sędzia: Ivan Eklind Widzów: ~45 000
Orsi 81'		Puč 76'[j]
Schiavio 95'

Składy:
Włochy: Gianpiero Combi (c) – Eraldo Monzeglio, Luigi Allemandi - Attilio Ferraris, Luis Monti, Luigi Bertolini - Enrique Guaita, Giuseppe Meazza, Angelo Schiavio, Giovanni Ferrari, Raimundo Orsi
Czechosłowacja: František Plánička (c) – Ladislav Ženíšek, Josef Čtyřoký - Josef Košťálek, Štefan Čambal, Rudolf Krčil - František Junek, František Svoboda, Jiří Sobotka, Oldřich Nejedlý, Antonín Puč

 

Nad turniejem wisiała ciężka atmosfera polityczna tamtych czasów, jednak poza sporadycznymi przypadkami tendencyjnego sędziowania, nie przeniosła się ona na murawę stadionów. Poza tym, jak to widać z tabeli rezultatów, mimo iż w meczu ćwierćfinałowym między Włochami, a Hiszpanią był remis nawet po dogrywce, to nie rozstrzygnięto go w rzutach karnych, tylko cały mecz powtórzono następnego dnia.

Pod względem organizacyjnym był to sukces gospodarzy. Mussolini był w siódmym niebie, gdy Włochy zostały drugim w historii mistrzem świata. Po raz pierwszy do wyłonienia zwycięzcy potrzebna była dogrywka. Podobno sędzia lekko „drukował” mecz. III Rzesza Adolfa Hitlera zajęła miejsce trzecie i fuhrer wysłał tylko telegram gratulacyjny do Benito..

 

Aha. Jeszcze czołówka strzelców tego turnieju:

 

5 goli:

• Oldřich Nejedly (Czechosłowacja)

• 4 gole:

• Edmund Conen (Niemcy)

• Angelo Schiavio (Włochy)

• 3 gole:

• Raimundo Orsi (Włochy)

• Leopold Kielholz (Szwajcaria)

 

 

1938

 

 

III Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej rozegrano we Francji w czerwcu 1938, w cieniu nadciągającej II wojny światowej. Kilka miesięcy wcześniej, wskutek Anschlussu, przestała istnieć jako państwo Austria i choć zakwalifikowała się do finału, to nie zaistniała jako drużyna, a większość jej zawodników zagrała w reprezentacji hitlerowskich Niemiec, która przez to postrzegana była jako jeden z faworytów, jednak zakończyła swój udział w mistrzostwach na powtórzonym meczu pierwszej rundy ze Szwajcarią. Wolne miejsce, zwolnione przez nieistniejącą już Austrię zaproponowano federacji Anglii, jednak ta odmówiła.

Eliminacje do turnieju rozegrano tylko w Europie i na Bliskim Wschodzie, poza nimi większość drużyn zrezygnowała z udziału. Przez to turniej miał bardzo egzotycznych uczestników – ze strefy CONCACAF zakwalifikowali się (bez eliminacji) Kubańczycy, którzy zapisali się w historii sensacyjnym wyeliminowaniem Rumunii. Natomiast z Azji przybyła jedyna chętna ekipa Indii Holenderskich (dziś Indonezja).

 

Po raz pierwszy w turnieju finałowym wystartowała Polska, która w eliminacjach do turnieju pokonała Jugosławię.

Cały turniej oglądało ok. 450 tys. widzów, co daje średnią ok. 25 tys. widzów na mecz.

W 18 meczach rozegranych na dziesięciu stadionach padły 84 gole, co daje średnią 4,66 gola na mecz. I tak jak w poprzednim turnieju obowiązywała formula pucharowa, czyli przegrywający odpadał.

 

1/8 finału

4 czerwca 1938

III Rzesza	1 - 1 pd. (1-1, 1-1, 1-1) raport	Szwajcaria	18:00 – Parc des Princes, Paryż Sędzia: Jan Langenus (Belgia) Widzów: ~30 000
Gauchel 29'		Abegglen 43'
Pesser 96'

5 czerwca 1938

Węgry	6 - 0 (4-0) raport	Indie Holenderskie	17:00 – Vélodrome Municipal, Reims Sędzia: Roger Conrié (Francja) Widzów: ~8 000
Kohut 14'
Toldi 16'
Sárosi 28', 89'
Zsengellér 35', 76'

Szwecja	wo (Austria nie przybyła z powodu Anschlussu)	Austria	Stade Gerland, Lyon Sędzia: --- (-) Widzów: -

Kuba	3 - 3 pd. (3-3, 2-2, 1-1) raport	Rumunia	17:00 – Stade Chapou, Tuluza Sędzia: D. Scarpi (Włochy) Widzów: +6 000
Scorro 44', 103'		Bindea 35'
Magriña 69'		Barátky 88'
		Dobay 105'

Francja	3 - 1 (2-1) raport	Belgia	17:00 – Stade Olympique de Colombes, Paryż Sędzia: Hans Wüthrich (Szwajcaria) Widzów: ~32 000
Veinante 1'		Isemborghs 38'
Nicolas 16', 69'

Włochy	2 - 1 pd. (2-1, 1-1, 1-0) raport	Norwegia	17:00 – Stade Vélodrome, Marsylia Sędzia: Alois Beranek (Niemcy) Widzów: ~18 000
Ferraris 2'		Brustad 83'
Piola 94'

 

Czechosłowacja	3 - 0 pd. (1-0, 0-0, 0-0) raport	Holandia	18:30 – Stade Cavée Verte, Le Havre Sędzia: Lucien Leclerq (Francja) Widzów: ~11 000
Košťálek 93'
Nejedlý 111'
Zeman 118'

 

Brazylia	6 - 5 pd. (6-4, 4-4, 3-1) raport	Polska	17:30 – Stade de la Meinau, Strasbourg Sędzia: Ivan Eklind (Szwecja) Widzów: ~16 000
Leônidas 18', 93', 104'		Scherfke 23' (k.)
Romeu 25'		Wilimowski 53', 59', 89', 118'
Perácio 44', 71'

 

                     

Mecz Brazylia – Polska na MŚ 1938 był debiutem reprezentacji Polski na Mistrzostwach Świata.

Przeciwnikiem Polaków była reprezentacja Brazylii. Trenerzy Józef Kałuża i Marian Spoida zdecydowali, że na mistrzostwa pojadą ci sami zawodnicy, którzy pokonali w eliminacjach reprezentację Jugosławii. Jedyną zmianą był wyjazd na Mundial Fryderyka Scherfke z Warty Poznań, który zastąpił kontuzjowanego Wostala z AKS-u Chorzów.

Piętnastu zawodników, którzy pojechali do Francji, reprezentowało 9 różnych klubów:

 

4 - Ruch Chorzów (bramkarz Walter Brom, obrońca Edmund Giemsa, napastnicy Ernest Wilimowski i Gerard Wodarz),

2 - Naprzód Lipiny (pomocnik Wilhelm Piec i jego brat Ryszard grający na pozycji napastnika),

2 - Polonię Warszawa (obrońca Władysław Szczepaniak i pomocnik Erwin Nyc),

1 - AKS Chorzów (napastnik Leonard Piątek),

1 - Cracovię (pomocnik Wilhelm Góra),

1 - Dąb Katowice (pomocnik Ewald Dytko),

1 - ŁKS Łódź (obrońca Antoni Gałecki),

1 - Warszawiankę (napastnik Stanisław Baran),

1 - Wartę Poznań (napastnik Fryderyk Scherfke).

 

Dodatkowo Edward Madejski w trakcie mistrzostw nie był przynależny do żadnego klubu.

5 czerwca o godzinie 17:30 szwedzki sędzia Ivan Eklind gwizdnął po raz pierwszy. Na Stade de la Meinau zasiadało około 13 500 widzów, w tym około 1000 Polaków, głównie emigrantów. Niewiele wiadomo o pierwszej bramce strzelonej przez Leônidasa, ponieważ nie był on opisany w polskiej prasie, a także piłkarze nie mogli sobie przypomnieć jak padła bramka. Wiadomo tylko, że stało się to w 18. minucie. Po pięciu minutach Ernest Wilimowski przedryblował obrońców brazylijskich, wpadł w pole karne, a tam został nieprzepisowo powstrzymany przez bramkarza Batataisa. Rzut karny, Fryderyk Scherfke i1 : 1. Była to historyczna pierwsza bramka Polaków na Mistrzostwach Świata.

Do przerwy padły jeszcze 2 bramki dla Brazylii(strzelone przez Romeu i Perácio).

Po pierwszej połowie Polacy byli cofnięci do defensywy, jednak niedługo po rozpoczęciu drugiej połowy zaczął padać deszcz i to wyrownalo szanse wobec technicznej przewagi Brazylijczyków. W 53. i 59. minucie Ernest Wilimowski pokonał Batataisa, doprowadzając do wyniku remisowego 3:3. W 71. minucie Edwarda Madejskiego pokonał Perácio. Kiedy już się wydawało, że drużyna z południowej Ameryki zakończy ten mecz zwycięstwem, bramkę na minutę przed końcem spotkania strzelił Wilimowski, co doprowadziło do dogrywki.

Od samego początku dogrywki (deszcz przestał padać) Brazylijczycy ruszyli na bramkę Edwarda Madejskiego. Dwie bramki w pierwszej części dogrywki zdobył Leônidas (w 93. i 104. minucie). W 118. min gry bramkę kontaktową strzelił ponownie Ernest Wilimowski. Biało-Czerwoni mieli jeszcze dwie szanse na bramkę. Najpierw niecelnie z rzutu wolnego uderzył Gerard Wodarz, a chwilę później Erwin Nyc trafił w poprzeczkę. Ostatecznie Polacy przegrali mecz 5:6.

Nigdy w historii polskiego futbolu, ani przedtem, ani potem nie zdarzyła się sytuacja, by po czterech bramkach jednego zawodnika w meczu (Ernest Wilimowski) reprezentacja nie wygrała spotkania. Walter Brom był natomiast najmłodszym bramkarzem w historii powołanym na mundial (17 lat i 4 miesiące).

Wracajmy do turnieju..

 

Mecze powtórzone zostały rozegrane 9 czerwca

Szwajcaria	4 - 2 (1-2) raport	III Rzesza	18:00 – Parc des Princes, Paryż Sędzia: Ivan Eklind (Szwecja) Widzów: ~22 000
Wallaschek 42'		Hahnemann 8'
Bickel 64'		Lörtscher 22' (s.)
Abegglen 75', 78

Kuba	2 - 1 (0-1) raport	Rumunia	18:00 – Stade Chapou, Tuluza Sędzia: Alfred Birlem (Niemcy) Widzów: ~8 000
Socorro 51'		Dobay 35'
Fernández 57'

Ćwierćfinały

12 czerwca 1938

Węgry	2 - 0 (1-0) raport	Szwajcaria	17:00 – Stade Victor Boucquey, Lille Sędzia: Rinaldo Barlassina (Włochy) Widzów: ~14 000
Sárosi 40'
Zsengellér 89'

Szwecja	8 - 0 (4-0) raport	Kuba	17:00 – Stade du Fort Carré, Antibes Sędzia: Augustin Krist (Czechosłowacja) Widzów: ~6 000
Keller 9', 80'[6], 80'
Wetterström 32', 37', 44'
Nyberg 84'
Andersson 90'

Francja	1 - 3 (1-1) raport	Włochy	17:00 – Stade Olympique de Colombes, Paryż Sędzia: Luis Baert (Belgia) Widzów: +58 000
Heisserer 10'		Colaussi 9'
		Piola 51', 72'

Brazylia	1 - 1 pd. (1-0) raport	Czechosłowacja	17:00 – Parc Lescure, Bordeaux Sędzia: Pal von Hertzka (Węgry) Widzów: ~25 000
Leônidas 30'		Nejedlý 65' (k)
Zeze 14'		Riha 89'
Machado 89'

Mecz Czechosłowacji z Brazylią został powtórzony 14 czerwca 1938

Brazylia	2 - 1 (1-0) raport	Czechosłowacja	17:00 – Parc Lescure, Bordeaux Sędzia: George Capdeville (Francja) Widzów: ~20 000
Leônidas 57'		Kopecký 25'
Roberto 62'

Półfinały

16 czerwca 1938

Węgry	5 - 1 (3-1) raport	Szwecja	18:00 – Parc des Princes, Paryż Sędzia: Lucien le Clerq (Francja) Widzów: +22 000
Jacobsson 19' (s)		Nyberg 1'
Titkos 37'
Zsengellér 39', 85'
Sárosi 65'

Włochy	2 - 1 (0-0) raport	Brazylia	18:00 – Stade Vélodrome, Marsylia Sędzia: Hans Wüthrich (Szwajcaria) Widzów: ~30 000
Colaussi 55'		Romeu 87'
Meazza 60' (k)

Mecz o III miejsce

Mecz o brązowy medal został rozegrany 19 czerwca 1938

Brazylia	4 - 2 (1-2) raport	Szwecja	17:00 – Parc Lescure, Bordeaux Sędzia: Jan Langenus (Belgia) Widzów: +20 000
Romeu 44'		Jonasson 28'
Leônidas 63', 74'		Nyberg 38'
Perácio 80'

Składy

Brazylia: Batatais - Domingos, Machado - Zeze Procopio, Brandao, Alfonsinho - Roberto, Leonidas (c), Peracio, Romeu, Patesko
Szwecja: Abrahamsson - Eriksson, Nilsson - Almgren, Linderholm, Svanstrom (c) - Persson, Ake Andersson, Harry Andersson, Jonasson, Nyberg

Finał

Mecz finałowy został rozegrany 19 czerwca 1938

Włochy	4 - 2 (3-1) raport	Węgry	17:00 – Stade Olympique de Colombes, Paryż Sędzia: George Capdevile (Francja) Widzów: ~60 000
Colaussi 6', 35'		Titkos 8'
Piola 16', 82'		Sárosi 70'

Składy

Włochy: Olivieri – Foni, Rava – Serantoni, Andreolo, Locatelli – Biavati, Meazza, Piola, Ferrari, Colaussi
Węgry: Szabó – Polgar, Biró – Szalay, Szucs, Lazar – Sas, Vincze, Sarosi, Zsengeller, Titkos

i jeszcze najlepsi strzelcy turnieju:

 

7 goli:

• Leonidas da Silva (Brazylia)

• 5 goli:

  • Sarosi (Węgry)

  • Zsengeller (Węgry)

  • Piola (Włochy)

• 4 gole:

  • Colaussi (Włochy)

  • Wilimowski (Polska)

 

Podobnie jak cztery lata wcześniej, turniej zdominowali Włosi, którzy w tamtym czasie zwyciężyli również na berlińskich Igrzyskach Olimpijskich w 1936. Jednak sukces nie przyszedł im łatwo. Szczególnie trudny okazał się półfinałowy mecz z Brazylią, która na tym turnieju po raz pierwszy pokazała swój kunszt i potencjał piłkarski.

Cały czas grano systemem WM..

 

RobertzJamajki&StanKubik