1954 (historia MŚ w Piłce Nożnej) odcinek 4
V Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej w roku 1954 zorganizowano w Szwajcarii, kraju neutralnym w czasie II wojny światowej i przez to w znacznym stopniu niedotkniętym zniszczeniami wojennymi. Do eliminacji zgłosiła się rekordowa liczba 45 państw (36 z nich rozegrało przynajmniej jeden mecz). Polska była zgłoszona do eliminacji, lecz wylosowaliśmy w nich zespól Węgier i... nasza federacja piłkarska poddała się bez walki (pytanie: dlaczego?). Wśród niezgłoszonych był Związek Sowiecki, a także będąca w konflikcie z władzami FIFA Argentyna. Tytułu mistrza świata broniła drużyna Urugwaju, która zakwalifikowała się podobnie jak Szwajcaria (gospodarz mistrzostw), bez eliminacji.
W finałach testowano nowy system, z którego zresztą szybko zrezygnowano – w każdej grupie dwie rozstawione drużyny grały z dwiema nierozstawionymi, czyli nie był to system „każdy z każdym”. Wielkim faworytem byli Węgry, którzy sukcesy odnosili w pierwszej połowie lat pięćdziesiątych. Trener Gustav Szebes stworzył drużynę która przeszła do historii piłki nożnej jako "złota jedenastka". Gra reprezentacji została oparta o czwórkę atakujących: Ferenc Puskás, Sándor Kocsis, József Bozsik i Nándor Hidegkuti. Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1952 Węgrzy zdobyli złoty medal. Drużyna Węgier jako pierwsza spoza Wysp Brytyjskich pokonała 25 listopada 1953 Anglię 6:3 na jej własnym boisku. Anglia została ponownie pokonana rok później 7:1, co pozostaje najwyższą porażką w historii angielskiej reprezentacji. Mistrzowie olimpijscy z Helsinek i ich złota jedenastka była niepokonana od 14 maja 1950 w ostatnich 32 kolejnych meczach międzypaństwowych.
Z politycznych akcentów, to warto podkreślić udział Austrii, która odzyskała już pełną niepodległość, po wycofaniu się w 1951 roku wojsk sowieckich z jej terenu. No i oczywiście Niemcy, które reprezentowała RFN, powstała dwa lata wcześniej z zon okupacyjnych aliantów zachodnich.
W finałach rozegrano 26 spotkań, na 6 stadionach. Mecze obejrzało 889 500 widzów; strzelono 140 bramek (5,38 na mecz)..
Turniej finałowy
Faza grupowa
Grupa A
|
Zespół |
M |
W |
R |
P |
Br+ |
Br- |
Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
2 |
1 |
1 |
0 |
6 |
1 |
3 |
|
|
2 |
1 |
1 |
0 |
2 |
1 |
3 |
|
|
2 |
1 |
0 |
1 |
3 |
3 |
2 |
|
|
2 |
0 |
0 |
2 |
2 |
8 |
0 |
|
16 czerwca 1954 |
5:0 (4:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 13 tys. |
||||||
|
16 czerwca 1954 |
1:0 (1:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Milutinović |
Widzów: 27 tys. |
|||||
|
19 czerwca 1954 |
1:1 (z dogrywką włącznie) (0:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Didi |
Zebec |
Widzów: 40 tys. |
||||
|
19 czerwca 1954 |
3:2 (1:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 19 tys. |
||||||
Grupa B
|
Zespół |
M |
W |
R |
P |
Br+ |
Br- |
Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
2 |
2 |
0 |
0 |
17 |
3 |
4 |
|
|
2 |
1 |
0 |
1 |
7 |
9 |
2 |
|
|
2 |
1 |
0 |
1 |
8 |
4 |
2 |
|
|
2 |
0 |
0 |
2 |
0 |
16 |
0 |
|
17 czerwca 1954 |
4:1 (1:1) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Suat |
Widzów: 39 tys. |
|||||
|
17 czerwca 1954 |
9:0 (4:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Puskás |
Widzów: 18 tys. |
|||||
|
20 czerwca 1954 |
8:3 (3:1) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Kocsis |
Widzów: 65 tys. |
|||||
|
20 czerwca 1954 |
7:0 (4:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 3 tys. |
||||||
Baraż o awans
|
23 czerwca 1954 |
7:2 (3:1) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
O. Walter |
Widzów: 18 tys. |
|||||
Grupa C
|
Zespół |
M |
W |
R |
P |
Br+ |
Br- |
Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
2 |
2 |
0 |
0 |
9 |
0 |
4 |
|
|
2 |
2 |
0 |
0 |
6 |
0 |
4 |
|
|
2 |
0 |
0 |
2 |
0 |
7 |
0 |
|
|
2 |
0 |
0 |
2 |
0 |
8 |
0 |
|
16 czerwca 1954 |
2:0 (0:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Míguez |
Widzów: 20,500 |
|||||
|
16 czerwca 1954 |
1:0 (1:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Probst |
Widzów: 30 tys. |
|||||
|
19 czerwca 1954 |
7:0 (2:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 43 tys. |
||||||
|
19 czerwca 1954 |
5:0 (4:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 25 tys. |
||||||
Grupa D
|
Zespół |
M |
W |
R |
P |
Br+ |
Br- |
Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
2 |
1 |
1 |
0 |
6 |
4 |
3 |
|
|
2 |
1 |
0 |
1 |
2 |
3 |
2 |
|
|
2 |
1 |
0 |
1 |
5 |
3 |
2 |
|
|
2 |
0 |
1 |
1 |
5 |
8 |
1 |
|
17 czerwca 1954 |
2:1 (1:1) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Boniperti |
Widzów: 43 tys. |
|||||
|
17 czerwca 1954 |
4:4 (w dogrywce) (3:3, 2:1) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 40 tys. |
||||||
|
20 czerwca 1954 |
4:1 (1:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Pandolfini |
Anoul |
Widzów: 26 tys. |
||||
|
17 czerwca 1954 |
2:0 (1:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 50 tys. |
||||||
Baraż o awans
|
23 czerwca 1954 |
4:1 (1:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
Faza pucharowa
|
Ćwierćfinały |
Półfinały |
Finał |
|||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
27 czerwca – Berno |
|
|
|
|
|||||||
|
2 |
|||||||||||
|
30 czerwca – Lozanna |
|||||||||||
|
4 |
|
||||||||||
|
|
4 |
||||||||||
|
26 czerwca – Bazylea |
|||||||||||
|
|
2 |
|
|||||||||
|
4 |
|||||||||||
|
4 lipca – Berno |
|||||||||||
|
2 |
|
||||||||||
|
2 |
|||||||||||
|
27 czerwca – Genewa |
|||||||||||
|
|
3 |
||||||||||
|
0 |
|||||||||||
|
30 czerwca – Bazylea |
|||||||||||
|
2 |
|
||||||||||
|
6 |
Mecz o 3. miejsce |
||||||||||
|
26 czerwca – Lozanna |
|||||||||||
|
|
1 |
|
|||||||||
|
7 |
1 |
||||||||||
|
5 |
|
3 |
|||||||||
|
3 lipca – Zurych |
|||||||||||
Ćwierćfinały
|
26 czerwca 1954 |
7:5 (5:4) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 35 tys. |
||||||
|
26 czerwca 1954 |
4:2 (2:1) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Borges |
Widzów: 35 tys. |
|||||
|
27 czerwca 1954 |
(2:1) |
Berno, Wankdorfstadion |
|
|||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Djalma Santos |
Widzów: 60 tys. |
|||||
|
27 czerwca 1954 |
2:0 (1:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 20 tys. |
||||||
Półfinały
|
30 czerwca 1954 |
4:2 (w dogrywce) (2:2, 1:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Hohberg |
Widzów: 37 tys. |
|||||
|
30 czerwca 1954 |
6:1 (1:0) |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Schäfer |
Probst |
Widzów: 58 tys. |
||||
3. miejsce
|
1:3 (1:1) |
|
|||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Hohberg |
Widzów: 35 tys. |
|||||
Austria: Schmied – Hanappi, Barschandt, Ocwirk, Kollmann, Koller, R.Körner, Wagner, Stojaspal, Probst, Dienst
Urugwaj: Maspoli – Martinez, Santamaria, Andrade, Carballo, Cruz, Abbadie, Mendez, Hohberg, Schiaffino, Borges
(100 mecz w historii mistrzostw)
To był wręcz symboliczny mecz, gdzie stary Mistrz i stary świat piłkarski został pokonany przez nowe trendy reprezentowane przez ekipę austriacką, tez reprezentującą powstałe niby Feniks z popiołów nowe państwo.
Finał
|
2:3 (2:2) |
|
|||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Widzów: 60 tys. |
||||||
Węgry: Grosics – Buzanszky, Lantos, Bozsik, Lorant, Zakarias, Puskas, Kocsis, Hidegkuti, Czibor, J.Toth
RFN: Turek – Posipal, Kohlmeyer, Eckel, Liebrich, Mai, Rahn, Morlock, O.Walter, F.Walter, Schäfer
Reprezentacja Węgier już w fazie grupowej spotkała się z reprezentacją RFN, którą pokonała na St. Jakob-Park w Bazylei aż 8:3. Podczas tego meczu kapitan Złotej jedenastki, Ferenc Puskás doznał poważnej kontuzji, która wykluczyła go z występów na dwa mecze fazy pucharowej, ale Węgrzy nawet bez Puskása świetnie sobie poradzili w ćwierćfinale z Reprezentacją Brazylii (wicemistrz świata) i w półfinale z Urugwajem (mistrz świata), wygrywając z nimi w obu meczach po 4:2.
4 lipca 1954 roku, na Wankdorfstadion w Bernie Węgrzy już z Ferencem Puskásem w składzie, spotkali się w finale z RFN. Mecz finałowy został rozegrany w strugach deszczu, a Niemcy warunki pogodowe panujące w tym meczu określiły jako pogoda Fritza Waltera ("Fritz Walter-Wetter"), gdyż kapitan niemieckiej drużyny grał swój najlepszy futbol właśnie w takich warunkach. Ponadto Niemcy mieli do swojej dyspozycji obuwie dostarczone przez Adidas o nietypowej jak na tamte czasy konstrukcji, która pozwoliła Niemcom grać w tym obuwiu w każdych warunkach pogodowych.
Początek dla Złotej jedenastki zapowiadał się obiecująco: już po ośmiu minutach meczu Węgrzy po bramkach Ferenca Puskása i Zoltána Czibora prowadzili już 2:0 i wydawało się, że Węgrzy z łatwością wygrają.
Ale w ciągu 10 następnych minutach nastąpił jednak zaskakujący zwrot akcji i po fatalnym błędzie węgierskiej obrony Max Morlock płaskim strzałem pokonal zaskoczonego Gyulę Grocicsa. W 18. minucie meczu po strzale Helmuta Rahna Niemcy doprowadzili do wyrównania w meczu na 2:2.
Na początku drugiej połowy Węgrzy ponownie zdobyli przewagę, ale mimo wirtuozerskich zagrań, brakowalo wykonczenia akcji celnegym strzałem w światło bramki. Puskás, Czibor, Kocsis marnowali tzw. „setki”, a Hidegkuti i Tóth nie trafiajli do pustej bramki.
W 84. minucie spotkania Hans Schäfer podał „główką” do Helmuta Rahna, który plasowanym uderzeniem strzelił bramkę dla RFN na 3:2. Chwilę później w roli głównej wystąpił bramkarz Toni Turek, który popisał się fantastyczną obroną strzału "nie do obrony" Zoltána Czibora, a znany z tamtych latach niemiecki komentator radiowy, Herbert Zimmermann wrzasnął do mikrofonu: "Toni, jesteś piłkarskim bogiem!". W 87. minucie Puskás trafił do bramki Niemców na 3:3, ale angielski sędzia William King odgwizdał spalonego.
Mecz zakończył się wynikiem 3:2 dla RFN, którzy tym samym zostali sensacyjnie mistrzami świata, a przeciez przed turniejem nie dawano im szans na wyjście z grupy, a co dopiero na wygranie tego turnieju. Drużyna z RFN przerwała również niesamowitą passę "Złotej jedenastki", która w latach 1950-1954 wygrała wszystkie swoje 32 mecze.
Tak to było, ale to jeszcze nie wszystko..
Pierwsza afera dopingowa w historii Mundiali
Badania przeprowadzone dużo później przez uniwersytet w Lipsku ujawniły, że członkowie kadry RFN mieli przed meczem finałowym wstrzykniętą metaamfetaninę, ale gracze byli przekonani, że mają oni wstrzykniętą witaminę C. Badania, które zostały później zatytułowane jako "Doping w Niemczech" były finansowane przez Niemiecki Komitet Olimpijski.
W 2010 roku gruchnęła informacja, że zwycięstwo niemieckie nie było czyste. Historyk sportu Erik Eggers wraz z zespołem zajmował się badaniem tego przypadku na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Orzekł on iż istnieje „kilka mocnych przesłanek, które wskazują na wstrzykiwanie niektórym niemieckim piłkarzom Pervitinu, a nie witaminy C jak wcześniej twierdzono”. Pervitin był opartym na metaamfetaminie stymulantem używanym uprzednio wśród żołnierzy Wehrmachtu podczas II wojny światowej.
Ah i jeszcze lista najlepszych strzelców turnieju:
11 goli
6 goli
4 gole
RobertzJamajki&StanKubik
Komentarze
Pokaż komentarze (18)