Doktor Oliver Sacks to słynny angielski neurolog, pracujacy w USA. Sławę zawdzięcza on przede wszystkim swoim książkom. Napisał ich dziesięć, z czego siedem zostało przetłumaczonych na polski. Większość z jego dzieł to eseje na tematy związane z neurologią. Najbardziej fascynujace są te, w których opisuje on losy swoich pacjentów i ich zadziwiajace często dolegliwości. Wyrożnić należy zwłaszcza "Przebudzenia", "Mężczyzna, który pomylił żone z kapeluszem" oraz "Antropolog na Marsie".
W esejach tych uderza miłość, troska i czułość, z jaką Oliver Sack pisze o chorych. Nie są to dla niego "przypadki chorobowe", ale pełnowymiarowe istoty ludzkie, przeżywające swoje życie w sposób, być może odmienny od naszego, ale równie wartościowy. W "Przebudzeniach" opisuje on grupę pacjentów cierpiących na szczególnie ciężką postać choroby Parkinsona, prowadząca do rodzaju letargu, którym podano nowy wówczas lek L-dopę. Kuracja ta wielu chorym pomogła, ale u innych wywołała zdumiewajace i dramatyczne objawy uboczne. Opisane w tej książce historie były tak przejmujące, że zainspirowały dramaturga Harolda Pintera do napisania sztuki "Rodzaj Alaski". Los jednego z pacjentów stał sie tez podstawą scenariusza znaego filmu "Przebudzenia" z Robinem WIllIamsem i Robertem De Niro w rolach głównych.
Oliver Sacks ma wybitny talent pisarski, a zwłaszcza umiejętność barwnego snucia opowieści. W efekcie zapominamy czasem, że dotyczą one ludzi poważnie, często nieuleczalnie, chorych, którym choroba uniemożliwia normalne życie. Jest tak na przykład w opowiadaniach "Zagubiony marynarz", "Kwestia tożsamości" lub "Powrót do Indii" w tomie "Mężczyzna, który pomylił swoją żone z kapeluszem". Są tam jednak i weselsze opowiadania, takie jak "Choroba Amora" i "Chodzić w pionie" w których pacjenci okazują się zdolni do samodzielnego postawienia sobie diagnozy, a nawet obmyślenia kuracji.
W ksiazce "Antropolog na Marsie" w tytułowym szkicu autor opisał autystyczną kobietę, która mimo to została wybitną specjalistką w dziedzinie zootechniki oraz chirurga chorego na zespół Tourette'a. Pokazuje także, iż schorzenie neurologiczne może powiększyć ludzkie zdolności. Widzać to na przykładzie malarza Franca Magnaniego, który obsesyjnie maluje piękne pejzaże swojej rodzinnej wioski.
Gdy czytamy dzieła Olivera Sacksa, dowiadujemy sie wiele o funkcjonowaniu ludzkiego mózgu i złożoności naszych zmysłów. Jednocześnie autor stawia ważne pytania o istotę człowieczeństwa, ilustrując je przykładami z życia swoich pacjentów. Zastanawia się na przykład, czy ciężko chory na amnezję pacjent wciąż ma duszę /po konsultacji z siostra zakonną dochodzi do wniosku, że chory jednak ją ma/. Zachęcam wszystkich do czytania tych książek.
Komentarze
Pokaż komentarze (1)