Kiedy mowa o szybkich kolejach, politycy pomijają problem koniecznej wcześniejszej modernizacji sieci elektrycznych kolei polskich. A to wymaga kosztownych i kłopotliwych zmian owych sieci w całym kraju (a te pieniądze już zdefraudowali politycy).
Głównym problemem polskiej kolejowej sieci trakcyjnej opisywanym w kontekście modernizacji i rozwoju kolei (w tym projektów Kolei Dużych Prędkości / CPK) jest przetarły i przestarzały system zasilania prądem stałym o napięciu 3 kV (3 kV DC).
Kluczowe wymiary tego problemu:
Ograniczenie prędkości i mocy:
System 3 kV DC charakteryzuje się dużymi stratami energii przy wysokich poborach prądu. Uniemożliwia to efektywne prowadzenie ciężkich pociągów towarowych oraz rozwój Kolei Dużych Prędkości (powyżej 200–250 km/h).
Konieczność gęstego rozmieszczania podstacji:
Ze względu na wysokie spadki napięcia w systemie prądu stałego, podstacje trakcyjne muszą być rozmieszczone bardzo blisko siebie (co kilkanaście kilometrów), co drastycznie podnosi koszty budowy i utrzymania infrastruktury.
Brak efektywnej rekuperacji:
Oddawanie energii do sieci podczas hamowania pociągów w systemie 3 kV DC jest znacznie trudniejsze i mniej wydajne niż w nowoczesnych systemach prądu przemiennego.
Konieczność przejścia na system 25 kV AC:
Głównym wyzwaniem i problemem technologicznym jest transformacja polskiej sieci na standard europejski 25 kV prądu przemiennego (25 kV AC), co wymaga budowy nowych podstacji, zastosowania taboru wielosystemowego oraz etapowego przebudowywania istniejących linii.
A tymczasem naczelne psychopatki, dzierżące Europę fanatycznie prą w kierunku drogiego pieniądza. - Ale to kolejna historia.
Komentarze
Pokaż komentarze (4)