49 obserwujących
329 notek
418k odsłon
  249   2

Ameryka i Holocaust

Holocaust history
Holocaust history

Często zadajemy sobie pytanie, dlaczego w okresie II WS Ameryka nie pomogła Żydom mając spora diasporę?

Czytam: "Na przekór wszystkiemu" Żydzi amerykańscy pomagali braciom w Europie

Tylko niewielkiej części Żydów europejskich udało się wyemigrować przed II wojną światową do USA, gdyż rząd amerykański ograniczał imigrację. Wystawa w Nowym Jorku odsłania kulisy tej polityki i pokazuje, jak pomagali imigrantom Żydzi amerykańscy. Multimedialna wystawa „Against All Ods” (Na przekór wszystkiemu) w Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego na Manhattanie prezentuje setki dokumentów obrazujących podszytą antysemityzmem niechęć Ameryki do przyjęcia żydowskich uchodźców i starania ich rodaków w USA, by im pomóc.

Polecam całość: https://dzieje.pl/aktualnosci/na-przekor-wszystkiemu-zydzi-amerykanscy-pomagali-braciom-w-europie

Adolf Hitler i partia nazistowska doszli do władzy dzięki ideologii wyższości narodowej i rasowej. W miarę jak naziści pogłębiali swoją kontrolę nad Niemcami w latach trzydziestych, wdrażali politykę i uchwalali prawa, które piętnowały i prześladowały wiele grup ludzi, których uważali za outsiderów i wrogów Niemiec, w tym Żydów, przeciwników politycznych, homoseksualistów oraz Romów i Sinti. Nasilała się przemoc wobec Żydów i ich własności. Podczas Nocy Kryształowej w 1938 roku spalono synagogi, przedsiębiorstwa i domy, a tysiące Żydów internowano na różny okres czasu w obozach koncentracyjnych.

Do 1941 roku oficjalna polityka niemiecka zachęcała Żydów do opuszczenia kraju, utrudniając im życie w Niemczech. W wielu miejscach zabroniono Żydom pracy w niektórych zawodach, wynajmowania lub posiadania domów, nie mogli oni utrzymywać swoich aktywów finansowych i nie mogli się swobodnie przemieszczać. Polityka ta, w połączeniu z kampanią nienawistnej propagandy antysemickiej i coraz bardziej brutalnym klimatem, sprawiła, że życie w Niemczech stało się dla wielu Żydów niemożliwe. Ci, którzy nie mieli innego wyjścia, jak tylko uciekać, aby przetrwać i zapewnić byt swoim rodzinom, stali się uchodźcami, szukającymi bezpiecznego schronienia w innych częściach Europy i poza nią. Początkowo Żydom pozwalano osiedlać się w sąsiednich krajach, takich jak Belgia, Francja i Czechosłowacja, ale w miarę jak niemiecka okupacja rozprzestrzeniała się na cały kontynent, kraje te przestawały być bezpieczne, a uchodźcy coraz bardziej zdesperowani uciekali. Filozof Hannah Arendt tak opisała trudną sytuację żydowskich uchodźców:

[Uchodźcy] nigdzie nie byli mile widziani i nigdzie nie mogli być zasymilowani. Gdy opuścili swoją ojczyznę, pozostali bezdomni, gdy opuścili swoje państwo, pozostali bezpaństwowcami; gdy pozbawiono ich praw człowieka, stali się bezprawiami, szumowinami ziemi.

Ten kryzys uchodźczy stworzył dylemat dla wielu narodów, w tym dla Stanów Zjednoczonych. Jak zareagować na trudną sytuację uchodźców? Czy przyjąć uchodźców, czy odmówić im przyjęcia?

W lipcu 1938 r. delegaci 32 narodów spotkali się w Evian we Francji, aby przedyskutować, jak odpowiedzieć na kryzys uchodźczy. Każdy z przedstawicieli wyraził ubolewanie z powodu obecnych kłopotów uchodźców, ale większość z nich stwierdziła, że nie jest w stanie zwiększyć kwot imigracyjnych w swoich krajach, powołując się na światową depresję gospodarczą. Przedstawiciele mówili w sposób ogólny, nie o ludziach, ale o "liczbach" i "kwotach".

Ostatecznie tylko jeden kraj, Republika Dominikany, oficjalnie zgodził się przyjąć uchodźców z Europy. (Dyktator Rafael Trujillo, będący pod wpływem międzynarodowego ruchu eugenicznego, wierzył, że Żydzi poprawią "cechy rasowe" dominikańskiej populacji). Przez całe lata 30. inne kraje, w tym Boliwia i Szwajcaria, a także Międzynarodowe Osiedle w Szanghaju i brytyjski protektorat Palestyny, przyjmowały żydowskich uchodźców. Mimo to liczba uchodźców znacznie przewyższała możliwości, zarówno legalnej jak i nielegalnej, emigracji. Po konferencji w Evian, Hitler podobno stwierdził: "Nikt nie chce tych kryminalistów".

Podobnie jak większość innych krajów, Stany Zjednoczone nie przyjęły żydowskich uchodźców z Europy. W 1939 roku 83% Amerykanów było przeciwnych przyjmowaniu uchodźców. W samym środku Wielkiego Kryzysu wielu obawiało się obciążenia, jakie imigranci mogliby stanowić dla gospodarki narodowej; uchodźcy, którym w większości przypadków nie wolno było przywozić ze sobą żadnych pieniędzy ani majątku, byli jeszcze większym powodem do obaw. Już w 1930 roku prezydent Herbert Hoover dokonał reinterpretacji przepisów imigracyjnych zabraniających przyjmowania osób, które "mogą stać się ciężarem publicznym", tak by objąć nimi nawet tych imigrantów, którzy są zdolni do pracy, argumentując, że wysokie bezrobocie uniemożliwi imigrantom znalezienie zatrudnienia.

Lubię to! Skomentuj12 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale