Ta notka ma charakter impresji i dziejopisarstwa wręcz. Zdarzyło się we wtorek 29 maja 2007. Popoludniową porą, troche pochmurnie, zbierało się na deszcz. Dzień jak co dzień - ponad 300 naukowców, ponad 400 komputerów, kilkadziesiąt maszyn analitycznych. Wszystko w ruchu. Zupełnie niezwyczajnie przestało sie to wszystko kręcić. Właściwie to przestały urządzenia elektryczne, a naukowcy zaczęli sie właśnie kręcić po instytucie. W pierwszych sekundach awarii, jak instytut długi i szeroki, można było usłyszeć "Scheisse!" Najważniejsze urządzenia jak niszczarka do dokumentów i ekspres do kawy szefa oraz kilka spektrometrów masowych przeszły na zasilania awaryjne. Uchroniło to przed poważnymi uszkodzeniami. Ale analizy można o kant dupy rozbić.
Zgasly swiatła, zgasły monitory. Ludzie, ktorzy siedzą obok siebie cały dzien, mieli nagle trochę naprawdę wolnego czasu. Zaczęli ze sobą ROZMAWIAĆ! Wokół stołu tenisowego na korytarzu zrobił się tłumek. Inni postanowili oglądać szoł światła i dźwięku przygotowane przez Naturę - burzę, która kilkanaście minut wcześniej pozbawiła nas prądu.
Elektrycy gdzieś w mieście naprawili uszkodzenia i po 30 minutach wróciło zasilanie. Życie wróciło na swoje zwyczajne tory. Ruszyły komputery i internet... normalne życie i praca.
"Nauka jest jak seks. Są tego praktyczne skutki, ale nie dlatego to robimy"
Licznik działa od 27.04.07 i naliczył już wizyt.
można do mnie napisać
bromek.etydyny(rolmops)gmail.com
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Kultura
