Życie polityczne w Polsce przypomina morską cofkę, która zalewa ląd wodą wpychaną przez silne morskie wiatry gnane kaprysami aury pogodowej. Wicher pcha te wody na ląd z którego wcześniej spływały one do morza chroniąc nas przed zgubnymi powodziami. Zalewane cofką przybrzeżne obszary lądu wodami pchanymi z morza przypominają nam to, co do niego spłynęło w nadziei uniknięcia egzystencjonalnych utrudnień.
W duchu klimatycznych przenośni obraz Polski można ukazać wadami kiedyś wyzbytymi, a dzisiaj przywracanymi.
Z prądem historii ostatnich dekad Polska wyzbyła się zjawisk społeczno politycznych będących w przeszłości przyczyną naszych narodowych nieszczęść.
Polityczna swarliwość naszych elit narodowych w dużej mierze przyczyniła się do rozbiorów Polski i utraty na długo (ponad 100 lat) niepodległości.
Chciwość klasy rządzącej, posiadaczy ziemskich, kleru, a z czasem kapitalistów przemysłowych była przyczyną niezadowolenia robotników (pracowników najemnych) mocno sprzymierzonych w XX wieku z komunistami.
Nacjonalizm manipulujący uczuciami patriotycznymi Polaków przeciwstawiających ich mniejszościom narodowym i religijnym stawiający Polskę w przepastnym obszarze europejskiego ciemnogrodu.
Narodowy katolicyzm, społeczny mechanizm blokujący oświatę laicką w imię podtrzymywanie kulturowego i bytowego zacofania narodu, przyczyny opóźnienia postępu naukowo - cywilizacyjnego Polski.
Patriotyzm pojmowany jako obrona w/w cech uznanych przez obecną władzę jako narodową świętość polskości wynoszonej ponad wartości wielokulturowości narodów, innych tradycji i religii.
Zawiść jako element hamujący międzyludzką serdeczność brakiem uznania wysiłku współplemieńców wypracowujących ów wyższy poziom egzystencji - przedmiot „bezinteresownej zawiści” sąsiadóe.
Klerykalizm w postaci nieuzasadnionej buty dużej grupy duchownych katolickich uzurpujących sobie prawo do klasyfikowania patriotyzmu Polaków ze względu na światopogląd.
Wszystkie te w/w cechy narodowe Polaków udało się Polsce w ostatnim trzydziestoleciu zmarginalizować do poziomu bez wpływu na postęp cywilizacyjny społeczeństwa pluralistycznego, wolności światopoglądowej, infrastruktury gospodarczej, poziomu życia zbliżonego do Zachodu, co zawdzięczamy owocnym członkostwem w Unii Europejskiej.
Niestety czas ten nie został wykorzystany na zwiększenie empatii władz państwa dla niwelowania dzikiego rozrostu chciwości - jednej z w/w wad narodowych - nieczułej na niesprawiedliwe traktowanie współplemieńców przy wynagrodzeniach za pracę, społecznych awansach, udogodnieniach komunalno bytowych.
Rozczarowanie tymi zaniedbaniami dało 2015 r. zwycięstwo wyborcze Prawu i Sprawiedliwości obiecującej naprawić błędy poprzedników.
Podczas tych wyborów obnażyła się inna nasza wada narodowa: lenistwo wyborcze pokazane niską frekwencją oraz naiwna, bezkrytyczna wiara wyborców w szczerość intencji zwycięzców ukrywających zamiar przeobrażenia Polski z kraju europejskiego o pluralistyczno -demokratycznym ładzie Zachodu w kraj narodowo – katolicki odmawiający UE wierność traktatom unijnym stanowiącym ów ustrojowy ład Zachodu.
Obóz rządzący wspomniane wyżej nasze wady narodowe nobilituje jako zalety wynoszone do patriotycznych cnót Polaków:
Chciwości dano upust gigantycznymi apanażami w Spółkach Skarbu państwa i nagród rządowych krzykliwie uzasadnianych przez b. premier, że „się słusznie należą”!
Nacjonalizm jest lansowany w polityce historycznej przez przemianowywanie nazw wszystkiego z przymiotnikiem publiczne na narodowe. Najbardziej razi wynoszenie wojennych oddziałów NSZ na wyżyny patriotycznego bohaterstwa pomimo wyraźnych skaz szowinizmem narodowym. Wyjątkowo kontrowersyjne karty NSZ ozdabia się cnotą „prawdziwego bohaterstwa”.
Narodowy katolicyzm, którego głównym nośnikiem jest PiS w sojuszu z ośrodkiem medialnym o. Tadeusza Rydzyka lansujących katolicką doktrynę oddziaływania na politykę państwa z demonstracyjnym lekceważeniem środowisk laickich, co jest oznaka politycznego wstecznictwa.
Zawiść i swarliwość wobec poprzednich rządów wyraźnie niszczy polityczną atmosferę w Polsce i uniemożliwia kompromis politycznego współistnienia ruchów z odmienną od PiS wizją państwa prawnego. Europejska wizja takiego państwa to trójpodział władzy zniesiony przez PiS i zdezawuowanie sądownictwa wszechwładzą prokuratora generalnego.
http://wyborcza.pl/7,75398,23385446,prokuratura-laja-sedziego-tuleje-sedziowie-odpowiadaja-oswiadczeniem.html
Klerykalizm to kompromitacja dwóch stanów: polityków i duchownych kościoła Katolickiego w Polsce. Klerykalizm duchownych to uparte zabiegi o coraz szerszy zasięg władzy, a klerykalizm polityków to wychodzenie takim oczekiwaniom naprzeciw. To szkodliwa postawa dla państwa i kościoła. Państwo traci na autonomii świeckości a kocioł im bardziej staje się instytucją tym mniej w niej kościoła. Zyskując jedno jednak traci to co dla religii najcenniejsze. To są dwa oblicza klerykalizmu.
Przewartościowywanie przez PiS owych polskich, historycznie skompromitowanych wad w cnoty obywatelskie i patriotyczne kompromituje Polskę w europejskiej rodzinie państw wysoko rozwiniętych jako państwo cofające się cywilizacyjnie do epoki sprzed dwóch wieków, przynoszące Polsce dotkliwe szkody zakwalifikowaniem nas do grupy krajów „specjalnej troski”, rozwojowo zapóźnionych wymagających pomocy w przywróceniu demokracji wolnej od cech niszczącego szowinizmu*.
Oto skutek wynoszenia wad narodowych do rangi patriotycznych cnót.
*(Szowinizm – precyzyjnie rzecz ujmując to postawa bezkrytycznej gloryfikacji, uwielbienia, własnego gatunku, grupy społecznej, narodu, rasy, płci, połączoną z niechęcią czy nawet pogardą wobec innych grup, mniejszości).
http://eszkola.pl/wos/szowinizm-4467.html
Komentarze
Pokaż komentarze (29)