Jestem przedsiębiorcą i muszę brać pod uwagę plany rządowe oraz szacunki gremiów eksperckich pod uwagę. Niestety, nie tylko ja mam dyskomfort z powodu rozbieżnych często o kilka punktów procentowych prognoz PKB na 2009 rok czy poszczególnych przedsiębiorstw. Przy czym w większości przypadków wskaźniki optymistyczne podaje rząd, a mniej optymistyczne ośrodki zagraniczne.
Obniża się oceny polskiej gospodarki i przedsiębiorstw
Kilka dni temu wyceniono akcje Lotosu gdańskiego z 25 złotych za akcję do zera złotych. Analityk Paribas twierdzi, że PKB – dochód narodowy brutto – wyniesie w 2009 roku 0,4%. Rząd przez ministra Sztejnfelda twierdzi, że jest to niemożliwe i że minimalny PKB wyniesie 3,5%. Ministerstwo Finansów podaje, że PKB wyniesie w przedziale 3,5-4,5%.
Chłodna analiza tych danych: gospodarka a społeczeństwo
Zbytniemu optymizmowi rządu zaprzeczają jednak dane o zwolnieniach: same Huty Śląskie zwolnią około 1000 pracowników. Zmniejszył się PKB na obszarze Polski wschodniej przy braku państwowych inwestycji na tym obszarze, bezrobocie w wielu miastach jest olbrzymie. Raport OECD wskazuje na przykład na Radom mający 20% bezrobocie a leżący 1,5 godziny drogi od Warszawy. W innych miastach poza Warszawą sytuacja bezrobotnych nadal jest fatalna. Rosną ceny wielu produktów w sposób irracjonalny poza jakąkolwiek kontrolą społeczeństwa. Problem zdefraudowania emerytur na giełdzie nie może doczekać się rozwiązania z powodu nieustającego szumu medialnego z byle powodu.
Mówienie, że w Polsce nie ma kryzysu to oczywista nieprawda - kryzys w Polsce widoczny jest gołym okiem: 1/3 Polaków boi się zwolnienia z pracy. Świadczy to o tym, że ludzie wiedzą lepiej od rządu co się realnie dzieje w kraju.
Ale polityczna „warszawka” wie lepiej!
Warszawa jest wyizolowana ze społeczeństwa poprzez faktyczny brak bezrobocia: 3%. W PRL przy pełnym zatrudnieniu było bezrobocie fluktuacyjne około 2%. Warszawiacy nie rozumieją, że w wielu miastach Polski jest bezrobocie strukturalne już prawie 20 rok. I, że fantazją jest mówienie, że ludzie są niezaradni, piją alkohol i wyłudzają zasiłki. Przeczą temu dane: Polacy piją niewiele, bezrobocie w wielu miastach poza Warszawą jest strukturalne, ludzie emigrują, a zasiłki dla bezrobotnych są kompromitująco małe. Urzędy Pracy w większości nic nie robią dla szukania ludziom zatrudnienia mimo ustawowego obowiązku. Rośnie nadal przepaść ekonomiczna między grupami społecznymi – której nie wyrównają „Tańce z gwiazdami”, jazda na łyżwach, chałturnicze programy rozrywkowe i „demokracja telewizyjna” w wykonaniu ciągle tych samych od wielu lat polityków. Wczorajszy „Pardon” podał, że za 400 tysięcy złotych urząd miejski w Warszawie zaprenumerował prasę dla pracowników w tym takie jak „Pani”, „Twój styl” , „Elle” oraz pewnie niezbędne do planowania rozwoju miasta czasopisma o kotach, samochodach i aż 4 „Gazety Polskie”. Typowe dla schyłkowej epoki PRL oderwanie władz od rzeczywistości z jednoczesnym przekonaniem o własnej nieomylności zdaje się jest tuż, tuż.
„Co robić?”. Słynne pytanie Lenina. Ale nie ma Lenina!
Czy wystarczy świąt państwowych i rocznic, żeby wytrzymać do końca kadencji? Czy nie wypadałoby z powodu kryzysu odwołać lub sprowadzić do minimalnych rozmiarów międzynarodowych uroczystości w dniu 1 września w Gdańsku pamiętając o nikłym efekcie balu z okazji 90 lecia Niepodległości? Czy mamy nadal w Gdańsku budować za pieniądze podatników muzeum II wojny światowej dla wszystkich narodów Europy? Takich pytań jest więcej. Istnieją też poszlaki, o których pisał już któryś z blogerów salonu24.pl, że podawana wysokość przeciętnego wynagrodzenia jest za niska. Może Ministerstwo Pracy podałoby przeciętne wynagrodzenie po odliczeniu 3% najbogatszych Polaków, budżetówki i menagerów firm.
Nie jestem malkontentem, ani tanim krytykantem. Ale przecież widać już, że ludzie odpowiedzialni i posiadający wyobraźnię zaczynają być zaniepokojeni.
Komentarze
Pokaż komentarze (11)