Z Unią przeciw Moskwie czy odwrotnie?

Mamy wyjątkową szansę dokopania Moskwie.

Elity na Zachodzie są wyjątkowo rozeźlone postępowaniem Putlera. Bardziej niż przez jego agresję na Ukrainę, która tak właściwie mało ich dotyczyła.

Bo bombardowania w Syrii, które mnożą uchodźców w drodze do europejskiego raju oraz atak propagandowy via Russia Today i zaprzyjaźnionych narodowców oraz innych ksenofobów obchodzą ich o wiele bardziej. Już nie tylko Merkel idzie na otwartą wojnę z Putlerem, ale i Hollande jej wtóruje, a francuscy profesorowie oskarżają wręcz Moskwę o chęć wywołania wojny domowej na Zachodzie. Nie mówiąc o rozbijaniu Unii.

USA ( i to bez względu na wynik wyborów ), z pewnością, staną po stronie sojuszu niemiecko-francuskiego, bo absolutnie nie w smak im wizja rozpadu zjednoczonej Europy.

Cameron, jak tylko rozwiąże problem Brexitu referendum już w czerwcu, też stanie ostro przeciw Imperium Zła, szczególnie, że jego główny antagonista na brytyjskiej scenie jest eurofobem.

Od nas tylko zależy czy tę sytuację wykorzystamy czy nie, a możemy ugrać nie tylko utrzymanie sankcji przeciw Kremlowi, ale także coś więcej niż tylko wzmocnienie wschodniej flanki NATO.

Przerwijmy więc tę durną histerię antyemigrancką, która nam nic nie daje, a stawia w ostrej konfrontacji z euroentuzjastami rządzącymi zdecydowanie Zachodem. Która już doprowadziła do aresztowania naszych obywateli za próbę napadu i podpalenia w Szwecji ośrodka dla emigrantów, a jednego z głównych ideologów PiS, profesora Krasnodębskiego tak wystraszyła, że zaczyna rozsądnie przed nią ostrzegać.

Musimy się zdecydować czy razem z Putlerem rozbijamy Unię, czy walczymy o jej jedność.

Stanie w rozkroku byłoby jeszcze większą głupotą.