„Zmiany” w Azji?

Info ECAG

Czy stolica Kazachstanu zmieni nazwę, a Kirgistan – hymn narodowy?Na przełomie roku w Azji Środkowej rozważano pomysły „reform” o nieco mniejszych ciężarze gatunkowym, za to dobrze oddających klimat polityczno-propagandowy w tamtym rejonie świata.

Pomysł ochrzczenia Astany imieniem prezydenta Nursułtana Nazarabajewa pojawił się pod koniec listopada. Z koncepcją obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej lub referendum w tej sprawie wyszło stowarzyszenie „Желтоксан Жангырыгы” („Echo Żełtoksanu” – czyli wydarzeń z grudnia 1986 r.). Zdaniem prezesa organizacji, Tolegena Ałżana – zmiana byłaby uhonorowaniem zasług prezydenta dla państwa i narodu kazachskiego. Dla siedemsettysięcznego miasta – nie byłoby to pierwsze przechrzczenie. Powstało bowiem w 1824 r. jako Akmolińsk, początkowo rosyjski fort (z kazachskiego „biała mogiła”). W 1961 r. ówczesny I sekretarz KPZR Nikita Chruszczow, formułując program rolny dla Azji Środkowej, wymyślił nazwę Celinograd (czyli „miasto na ugorze”). Miano Akmoła została przywrócona po upadku ZSRR, w 1994 r. przeniesiono tu stolicę (z dwukrotnie większej Ałma-Aty) i dano temu wyraz w nazwie – Astana to bowiem właśnie „stolica”. Służby prezydenta N. Nazarbajewa nie skomentowały póki co pomysłu takiego uhonorowania kazachskiego przywódcy.

Tymczasem parlament Kirgistanu wziął się za poprawianie hymnu narodowego – pieśni „Ak mönggülüü aska” („Góry Wysokie”). Przewodniczący Asiłbek Żeenbekow argumentował, że utwór jest za drugi i zamiast trzech zwrotek – wystarczą dwie, jak w ościennych państwach. Ponadto niektóre sformułowania, w rodzaju „rozświetlenia kirgiskiej ziemi ojczystej przez promienie zgody” – w oryginalne nie brzmią dostatecznie jasno, budząc spory lingwistów. Oponenci, jak deputowana Irina Karamuszkina podnosili, że symbole narodowe powinny być zmieniane możliwie jak najrzadziej, a na obecnych (przyjętych w 1992 r.) wyrosło już jedno pokolenie Kirgizów. Pomimo tych obiekcji posłowie zgodzili się na zaproponowane korekty.

Hymn, flaga, herb, nazewnictwo – to czynniki ważne w stosunkowo młodych państwach, nie tylko tych azjatyckich. Kraje te (i narody) wciąż poszukują swej tożsamości oraz miejsca w historii i przyszłości globu. Dla Kazachów takim łącznikiem między przeszłością a dalszym rozwojem wydaje się prezydentura N. Nazarbajewa. Z kolei niepewność odnośnie narodowej pieśni dobrze też oddaje rozchwianie ideowe panujące w Kirgistanie. I choć same ostatnie decyzje i propozycje nie wydają się zbyt poważne – to ponieważ dotyczą symboli, to i same są symboliczne.

(karo)

Przeczytaj również:

Rafał Ciastoń/FAE: Żelazna Kopuła. Skuteczność operacyjna i strategiczne konsekwencje

ECAG: Egipscy „siłowicy” sympatyzują z syryjskim prezydentem

Marcin Domagała: O UE w 2013 r. w Programie Trzecim Polskiego Radia

Cezary Tomasz Szyjko: Rosyjska ekoruletka, Warszawa 2012 – bezpłatny ebook

M. Domagała, M. Piskorski, P. J. Sieradzan, M. Szołucha:

Białoruś – model państwa i gospodarki

Warszawa 2012