Dawid Madejski
Polska w systemie międzynarodowym Europy
Po zakończeniu I wojny światowej odrodzone z ponad wiekowego niebytu państwo polskie znalazło się w niezwykle trudnym położeniu geopolitycznym. Od wschodu zagrożenie stwarzała bolszewicka Rosja (od 1922 r. Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich), która mimo klęski, jaką Armii Czerwonej zadały wojska polskie nad Wisłą w sierpniu 1920 r., nie zamierzała w dłuższej perspektywie czasowej respektować postanowień traktatu ryskiego z 1921 r. Z kolei od zachodu równie wrogie nastawienie prezentowały upokorzone traktatem wersalskim Niemcy, które utraciły na rzecz Polski sporą cześć swoich „kresów wschodnich” pod postacią Pomorza Gdańskiego, Wielkopolski i niewielką, lecz istotną z gospodarczego punktu część Górnego Śląska.
Chcąc zneutralizować tę zagrażającą bezpieczeństwu państwa sytuację władze polskie zdecydowały się w 1921 r. na zawarcie dwóch sojuszy polityczno-wojskowych: z nastawioną antyniemiecko Francją i obawiająca się rosyjskich roszczeń wobec Besarabii Rumunią. Nie trzeba specjalnie spoglądać na mapę, aby się przekonać, jak fatalny był to krok. Rozwiązanie takie dopuszczało, bowiem możliwość udziału państwa polskiego w niemożliwej do wygrania wojnie na dwa fronty toczonej z dwoma jej największymi sąsiadami jednocześnie. Jakby tego było mało Niemcy i Rosjanie już w 1922 r. podpisali w Rapallo porozumienie współpracy na polu gospodarczym.
Dostrzegając niebezpieczeństwo takiego układu sił dla państwa polskiego, Studnicki szedł pod prąd ówczesnej opinii publicznej, której polityczne przekonania były urabiane przez skrajnie antyniemiecką endecję i w dalszym ciągu niewzruszenie głosił pogląd, że głównym wrogiem Polski jest ZSRR nie zaś Niemcy, z którymi przy okazaniu minimum dobrej woli możliwe byłoby osiągnięcie zadowalającego obie strony modus vivendi. Dlatego stanowczo występował przeciw wplątaniu Polski przez Romana Dmowskiego i kierowany przezeń obóz polityczny w „egzotyczny sojusz” z Francją.
Tekst pochodzi z portalu geopolityka.net
Zobacz także:
Polak mądry przed szkodą, cz. 1
Wrzesień 1939: niepotrzebna katastrofa
Koncepcja granic powojennej Polski wg Hipolita Gliwica
Oskar Żebrowski – prekursor polskiej geopolityki
Komentarze
Pokaż komentarze