Pokora kluczem do Bożej łaski
W liście Jakuba 4, 6 czytamy, że Bóg sprzeciwia się pysznym, a pokornym daje łaskę. To mocne stwierdzenie, które zaprasza nas do głębokiej refleksji nad naszym życiem. Pycha, to nie tylko arogancja czy wyniosłość, ale także przekonanie o własnej doskonałości, pogardzanie innymi oraz brak uznania Bożej obecności w naszym życiu. Z kolei pokora, to świadomość własnych ograniczeń, wdzięczność za otrzymane dary i gotowość służenia innym.
Psalmista, z kolei, w głębokiej modlitwie, prosi Boga o poznanie swojej słabości i ograniczeń (Ps. 39, 4). Świadczy to o jego pokorze i pragnieniu zbliżenia się do Boga. Jego słowa są dla nas wezwaniem, abyśmy podobnie jak on, szukali w Bogu oparcia i nadziei (Ps. 39, 7).
Co to oznacza dla nas?
Kiedy przyjmujemy postawę pokornej zależności od Boga, otwieramy się na Jego działanie w naszym życiu. Bóg, który jest źródłem wszelkiej łaski, obdarza nas hojnie swoimi darami. Jednak warunkiem otrzymania tych darów jest nasza gotowość do przyjęcia ich z pokorą.
Zastanów się nad swoim życiem. Czy jesteś bardziej skłonny do pychy, czy do pokory? Jakie owoce przynosi w twoim życiu postawa pychy, a jakie pokory? Poproś Boga o pomoc w przezwyciężeniu pychy i o wzrost w pokorze.
Modlitwa:
Kochający Ojcze, dziękuję Ci za Twoją nieskończoną łaskę. Dziękuję, że zawsze jesteś przy mnie, nawet gdy ja oddalam się od Ciebie. Pomóż mi żyć w pokorze i zaufaniu do Ciebie. Niech moje życie będzie świadectwem Twojej miłości. Amen.
|
Przeczytaj również: |



Komentarze
Pokaż komentarze