Według Pisma Świętego los ludzi zmarłych nie jest stanem natychmiastowego przejścia do nieba lub piekła, lecz okresem całkowitej nieświadomości, który Biblia wielokrotnie przyrównuje do snu. Poniżej znajduje się szczegółowe wyjaśnienie biblijnej koncepcji stanu umarłych oraz nadziei na przyszłe zmartwychwstanie.
Śmierć jako stan nieświadomości (Sen)
Pismo Święte jednoznacznie naucza, że w momencie śmierci człowiek przestaje być istotą świadomą.
- Całkowity brak wiedzy: Zmarli „nic nie wiedzą” i nie mają już udziału w niczym, co dzieje się pod słońcem. Ich miłość, nienawiść i gorliwość wygasają wraz z chwilą zgonu.
- Przerwanie procesów myślowych: Biblia wskazuje, że gdy „tchnienie (duch) uchodzi” z człowieka, wraca on do swej ziemi i „w tymże dniu giną wszystkie zamysły jego”.
- Brak kontaktu z Bogiem: Osoby w stanie śmierci nie mogą wielbić Boga ani Go wysławiać; śmierć jest opisana jako miejsce milczenia.
- Terminologia Jezusa: Sam Jezus Chrystus określił śmierć mianem „snu”. Mówiąc o zmarłym Łazarzu, powiedział: „Łazarz, przyjaciel nasz, śpi; ale idę, abym go obudził”, a później wyjaśnił uczniom otwarcie: „Łazarz umarł”. Podobnie uczynił w przypadku córki Jaira, mówiąc, że dziewczynka „nie umarła, ale śpi”.
Natura człowieka i proces umierania**
Zrozumienie losu zmarłych wymaga spojrzenia na biblijną definicję człowieka.
- Kompozycja istoty ludzkiej: Człowiek powstał z połączenia prochu ziemi oraz tchnienia życia (hebr. neszamah) pochodzącego od Boga. Dopiero to połączenie sprawiło, że człowiek stał się „duszą żyjącą”.
- Rozpad przy śmierci: Śmierć jest procesem odwrotnym do stworzenia. Pismo mówi: „wróci się proch do ziemi, tak jak nim był, a duch (dech życia) wróci do Boga, który go dał”. Bez tchnienia życia dusza przestaje istnieć, ponieważ dusza, która grzeszy, umiera.
- Śmiertelność człowieka: Biblia podkreśla, że jedynym, który posiada nieśmiertelność z natury, jest Bóg. Ludzie są istotami śmiertelnymi i potrzebują daru życia wiecznego, który jest dostępny jedynie w Chrystusie.
Nadzieja w zmartwychwstaniu
Śmierć nie jest końcem ostatecznym, lecz oczekiwaniem na przebudzenie przez głos Syna Bożego.
- Obietnica Chrystusa: Nadchodzi godzina, w której wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos Syna Bożego i wyjdą z nich.
- Dwa rodzaje zmartwychwstania: Biblia rozróżnia dwa główne wydarzenia:
- Zmartwychwstanie życia (pierwsze): Dotyczy sprawiedliwych, którzy zostaną wzbudzeni z martwych przy powtórnym przyjściu Jezusa Chrystusa.
- Zmartwychwstanie sądu (potępienia): Dotyczy tych, którzy czynili zło; nastąpi ono po upływie tysiąca lat (Milenium) od powrotu Pana.
Chronologia wydarzeń przyszłych
- Powrót Chrystusa: Przy dźwięku trąby Bożej „umarli w Chrystusie powstaną pierwsi”. Wtedy ich skażone ciała zostaną przemienione w ciała nieśmiertelne i nieskazitelne.
- Tysiąclecie: Podczas gdy zbawieni będą w niebie, „pozostali ze zmarłych” (niesprawiedliwi) nie ożyją, aż dopełni się tysiąc lat.
- Ostateczny los potępionych: Po zakończeniu Milenium nastąpi sąd przed Wielkim Białym Tronem. Ci, których imiona nie znajdą się w Księdze Życia, zostaną wrzuceni do jeziora ognia. Jest to tak zwana „druga śmierć”, która oznacza wieczne i całkowite unicestwienie, a nie wieczne męki w świadomości. Bezbożni zostaną spaleni oraz staną się popiołem pod stopami sprawiedliwych.
Podsumowując, zmarli obecnie spoczywają w grobach, nie mając świadomości upływającego czasu ani wydarzeń na świecie. Ich dalszy los zależy od decyzji podjętych za życia i zostanie ostatecznie rozstrzygnięty w momencie zmartwychwstania przy powtórnym przyjściu Jezusa Chrystusa.



Komentarze
Pokaż komentarze (6)