Infantylizm społeczny na przykładzie Rzeplińskiego i spółki

Znowu awantura. No i dobrze. Dla mnie te awantury to materiał do obserwacji poziomu rozwoju społeczeństw. Oraz wniosków. A wnioski ciągle te same:

Ludzkość nie wyrosła z przedszkola. Ludzkość to infantylne dzieciaki.

Rzepliński – prezes Trybunału Konstytucyjnego przyjął order od Nycza (nie wiem dokładnie jakie stanowisko zajmuje a szukać mi się nie chce). Order papieski za zasługi dla Kościoła Katolickiego.

Podniósł się kurz – czy wolno mu było, czy nie wolno, czy miał prawo, czy nie, czy przyjęcie jest moralne, czy niemoralne…?

Ech te sprawy ziemskie. Te żenujące sprawy ludzi na ziemi...

Kurcze, dostał odznaczenie jak przedszkolak naklejkę ze słoneczkiem za dobre sprawowanie i posłuszeństwo względem pani wychowawczyni… Rewelacja!

Rajcuje, rajcuje naklejka. Rajcuje, bo człowiek to z natury stworzenie próżne, chciwe, pożądliwe, zapyszałe i lizusowskie. No i oczywiście w kolejkę do bram raju się wpycha - bo mu się należy jak psu ciepła zupa, czyż nie?

I jak myślicie Państwo? Weźmie Pan Bóg do siebie te dzieciuchy z naklejkami na fartuszku? Żeby mu się w raju przechwalały i kłóciły, który ma więcej naklejek, a który za lepsze czyny?

Zempatyzujcie się z tym biednym Panem Bogiem i wyobraźcie sobie to przedszkole. Myślicie, że Pan Bóg wytrzyma z tą ferajną całą wieczność? :)

Wchodząc w buty Pana Boga, wczuwając się w ten Jego ciężki los z Jego dziećmi, od razu nachodzi mnie ochota na poszukanie wzrokiem dzieci, które powiedziały:

- Medal? Order…? Nagroda Nobla…? Nie, dziękuję. Nie mogę przyjąć. Zrobiłem to coś, za co mnie chcecie nagrodzić nie po to, żeby mnie nagradzać, ale dlatego, że potrafiłem to zrobić. Dlatego, że Bóg dał mi możliwość to zrobić. Ja już zostałem nagrodzony, a tą nagrodą jest to, że mogłem to zrobić.