Jak dobrze, że mamy Kościół Katolicki!

Dziś jedna z moich jedenastoletnich korkowiczówien przybiegła na lekcję i z zadowoleniem oznajmiła:

- Nic nie mamy zadane z matematyki, bo byliśmy w kościele i nie było przyrody i matematyki.

- Taaak? - zapytałam z ciekawością - A co robiliście w kościele?

- A nic. Oglądaliśmy obraz.

- Tylko oglądaliście obraz? Tak długo? Aż przez dwie lekcje?

- No nie tylko. Ksiądz jeszcze długo gadał.

- A co gadał?

- A nie wiem.

- Nie słuchałaś?

- Nie.

- No tak - udałam, że rozumiem moją uczennicę - Księża na ogół długo gadają. I nudnie. Nie da się słuchać - pokazałam grymasem twarzy w pół uśmieszku, że znam sprawę i mrugnęłam do dziewczynki okiem.

- Noooo, oj tak ciociu, oj tak - dziewczynka również wykrzywiła buźkę półuśmieszkiem i przewróciła oczami do góry.

- A jaki to był obraz? - pytałam dalej ciekawa.

- Yyyy... mmm... chyba Matki Bożej. Tak, Matki Bożej. Kopia. Bo oryginał jest bardzo cenny i nie wystawiany na widok publiczny. A tą kopię wożą po całym kraju i pokazują. I musieliśmy iść dzisiaj, bo jutro już zabierają ją z naszego kościoła i przewożą gdzieś dalej.

- Aha. No dobra. To powtórzymy cały materiał. Zobaczymy ile pamiętasz z działu o czworokątach. Do pracy.

********

Jak dobrze, że mamy Kościół Katolicki. Wiosna, słoneczna pogoda, ciepło. Dzieci nie muszą dusić się i krzywić kręgosłupów w czterech ścianach ciasnej klasy. Mogą przejść się po świeżym powietrzu, dotlenić, złapać trochę słońca... witamina D3 przyswoi wapń do kości, dzieci będą silne i zdrowe...

A matematyka? Matematykę zrobi z nimi ciocia Ola na korepetycjach. W końcu od czego ma się ciocię Olę?

;)))