Czy coś łączy lub też dzieli te dwie, chyba jednak polskie dlatego tak tragiczne, postacie ?
Katarzyna W. – matka dziecka które najpierw dało się porwać a później popełniło samobójstwo upadając na wysoki próg, zwodziła przez tydzień całą Polskę, wciskając historyjkę z wyciskaniem łez. Pełna cierpienia, bólu i zrozumienia współplemieńców, kiedy wydawało się, że nie ma nadziei na rozwiązanie zagadki zaapelowała do porywacza – oddaj mi moje dziecko, nic ci nie będzie, dostaniesz nagrodę. Wynik znamy.
Aha, jeszcze jedno. Najpierw sąd odmówił Katarzynie W. udziału w pogrzebie a kiedy się okazało, że ani ona sama ani też jej rodzina do tego się nie pali, wypuścił ją z aresztu. I w tym akapicie tkwi sedno.
Nie potrafię okazywać nienawiści bezpośredniej i myślę, że wielu z nas tak ma. Wzburzenie zawsze ulega pozytywnym zachowaniom i pozostaje współczucie. W przypadku Katarzyny W. współczucie to przeplatało się z ogromnym niedowierzaniem, że oto tak skrzywdzona, najpierw przez porywacza potem przez los, kobieta, matka, - sama wyrządziła wielką krzywdę sobie i swojej rodzinie. Pal sześć zachowanie niby detektywa, donosy i dociekania mediów, w szczególności pani Pochanke, psychologów i polityków. Daliśmy sobie wmówić, że Katarzyna W. jest ofiarą. Byliśmy współczującym narodem, byliśmy razem z tą biedną matką, czy to z woli własnej czy też woli mediów. Nasze nastawienie do będącej w żałobie kobiety, głęboko żałującej tego niezamierzonego czynu, zmieniło się radykalnie w dniu pogrzebu i znowu za sprawą mediów i psychologów. Daliśmy sobie wmówić, iż to my, żądne krwi potwory weźmiemy udział nie pogrzebie Madzi lecz w linczu Katarzyny, jej matki. A, że rykoszetem mogła by coś tam otrzymać i Babcia i Mąż, więc Katarzyna została zwolniona, ale nie na pogrzeb. Bo Polacy, przy pomocy mediów, psychologów i polityków pokazali by znowu swe oblicze.
Dom Zły. I nie protestują. Tacy widocznie są. Tacy jesteśmy ?
Donald W. – prywatnie ojciec znanej modowej blogerki, mniej znanego syna i mąż tak sobie znanej żony ale przede wszystkim Ojciec Narodu. Narodu który dobrowolnie popełnia powolne samobójstwo potykając się o coraz wyższe progi nie tylko podatkowe ale także biurokratycznej machiny, walący łbem w mury zamykanych szkół, przedszkoli, przychodni, szpitali i wreszcie zakładów a On, pełen troski o los każdej polskiej rodziny trwający niezmiennie na stanowisku, że nikt inny właśnie . Mąż opatrznościowy. Tak zalatany pomiędzy Gdańskiem a Warszawą, że nie ma czasu przystanąć i ochłonąć, pozarządzać chwilkę, a my jemu współczujemy, pełni cierpliwości i współczucia także, czekając na to kiedy będzie tak jak miało być, dalej dajemy się zwodzić wierząc, że tak właśnie będzie, bo przecież obiecał a jak obiecał to i zrobi. Tak daliśmy się ponieść Jego trosce o nasz los, że nawet zrozumieliśmy to jego poświęcenie w ostatnich wyborach prezydenckich. Skoro zrezygnował z tak zaszczytnego stanowiska, może wiedział, że nie wygra, to my jemu w zamian dalszy kredyt zaufania. Niech rządzi. W naszym imieniu. I za nas. I tak już piąty rok, przy udziale mediów, wsparciu wszelkiej maści politologów, psychologów i polityków w końcu, Donald T. udaje, że rządzi a Polacy w to wierzą. Ostatnio coraz mniej jakby. Ale to w końcu tylko – jakby. I nic to, że wielu z nas widząc Go na ekranie telewizora chętnie opluło by ten ekran (nie czynimy tego bo ekran jest nasz), że wyspa nasza ze słynnym 0,18% przyrostu zieloną przestała być, że nadziei na te 300 mld już nie ma, że będziemy pracować dłużej (kto będzie to będzie), że całą energetykę chce sprzedać bo co państwowe to be, że ……..
To, że we wszystkim co mówi jest jak Katarzyna W. – niewiarygodny, - nikomu z nas zdaje się nie przeszkadzać. Przywykliśmy już do tego, że jesteśmy baranami czy pozdrawiającymi Cezara, że jesteśmy idiotami.
Ważne jest tylko to, żeby strach przed PiS- em utrzymać.
To dopiero jest Dom Zły.
Komentarze
Pokaż komentarze (3)