Nie wszyscyśmy Ukraińcami

 Nie wszyscyśmy Ukraińcami

 

Wiatr Wołynia w mrokach zapomnienia

Obraz cienistych lasów, pól i łąk,

a teraz rewolucja za Bugiem rozbrzmiewa,

i myśli me łączy w jeden krąg.

 

A ja pamiętam o Wołyniu, nie zapomniałem,

tam była Polska i polski każdy próg.

I dlatego wśród nocy ten wiersz napisałem,

dla Wołyniaków i ich cierpienia dróg,

 

Ktoś napisał: „Wszyscyśmy Ukraińcami”,

a tam wołyński szumi las,

o tym co oni zrobili z mymi Rodakami,

w pamięci nie zatrze czas.

 

O Wołyniu nikt z nas nie zapomni,

choć mogiły trawami porosły,

że był polski, wiersz jest jak pomnik,

choć tam gdzie krzyże - sosny.

 

Tak jak długo w Bugu woda płynie,

a w polskich żyłach polska krew,

O Wołyniu pamięć nie zaginie,

to dla nich wiersz i wiatru śpiew.