O, te godziny długie, gdym,
Tysiącem powściągany uzd,
Biedził się, by staranny rym
Trafiał w publiki gust!
Znużył mnie rymotwórczy trud –
Uprośćmy go! Metodą - skrót!
Gdy wers wydłuża się nadmier.,
Przycinam go o parę syl.:
Wiem, że mnie w swej pedanter.
Skarci każdy dr fil.,
Lecz pomysł wyda się bezcen.
Komuś, dla kogo czas to pien.
Styl nadal czysty jest jak kryszt.
I nie zatraca dawnej subt.,
Sens wciąż logiczny i przejrzyst.,
Zrozumie nawet głupt.;
Nie znajdzie u mnie błędów jęz.
Najsroższy kryt. lit. lub recenz.
Szerokiej rzeszy wiernych czyt.
Odsłaniam swój pisarski warsz.
I radzę innym twórcom lit.,
Tak młodszym jak i starsz.,
By stosowali ten mój syst.,
Z którego zysk jest oczywist.
O ileż więcej satysfak.
Twórca dostarczy swojej publ.,
Gdy tę teorię wcieli w prak.
I każdy wiersz uszczupl.!
Stosując chwyt w postaci skraj.,
Podwójnie zwiększy swą wydaj.!
Przy tym – oszczędność kolosal.
W kosztach piór, atram. i papier.:
Gdyby to wiedział Dante Al.,
Skróciłby swe „Infer.”,
Wydał mniej pien. i wdzięczną ludz.
W o wiele mnijesz. stop. by zanudz.
Również ty, dramaturgu, sprób.
Poety naśladować przykł.:
Widz łatwiej by uwagę skup.,
Gdyby mógł zamiast zwykł.
Słów Ham. u Szeksp. usłyszeć (cyt):
” Być albo nieb. – oto jest pyt”.!
Jeśli zaś i powieściopis.
Zacznie mój przykład naśladow.,
Bez trudu uda mu się wcis.
W jednotomową pow.
Każdą trylogię albo tetr.:
Skrót – cud, co w przód pchnie trud bell. lettr.!
Komentarze
Pokaż komentarze