Szef Nvidii rezygnuje
Po 33 latach Jensen Huang zrezygnował ze stanowiska prezesa i dyrektora generalnego Nvidii z powodu skandalu obyczajowego – romansu z kobietą podejrzaną o szpiegostwo. Żeby tego było mało, wczoraj pojawiły się informacje o drugim romansie z jedną z pracownic oraz plotki o trzecim. Przypomnę tylko krótko, że mówimy o dyrektorze generalnym najważniejszej spółki obecnego trendu sztucznej inteligencji i drugiej spółki indeksu S&P 500 pod względem kapitalizacji.
Wspomniana już wcześniej wygrana demokratów (ograniczenie rozwoju AI) oraz powyższy skandal sprawiły, że spółka w najgorszym momencie traciła niemal 39% od swojego ostatniego szczytu. Jak widać po wczorajszej dużej świeczce wzrostowej, wielu inwestorów potraktowało te spadki jako przereagowanie i dużą okazję zakupową.

Nic w tym dziwnego. Obecnie, biorąc pod uwagę relację ceny akcji do prognozowanych zysków w perspektywie najbliższych dwóch lat, spółka jest wyceniana najniżej od 18 lat.

Widać, że stanowi to dużą zachętę dla inwestorów.
Podwyżka stóp procentowych w USA o 0,5%?
Drugim ważnym czynnikiem, który mocno wpłynął na rynki była wypowiedź Christophera Wallera, uważanego za jeden z najważniejszych głosów Federalnego Komitetu ds. Otwartego Rynku (FOMC). Otóż 10 listopada na konferencji w Londynie Waller wspomniał o możliwości podwyżki stóp o 0,5% w grudniu, jeśli bazowa inflacja za październik wzrośnie o co najmniej 0,3% miesiąc do miesiąca. Choć warunek ten został spełniony, to raczej nikt nie spodziewa się tego rodzaju ruchu ze strony FED. Nie zmienia to jednak faktu, że był to punkt zwrotny dla rentowności amerykańskich obligacji skarbowych. Natychmiast zobaczyliśmy wystrzał oprocentowania, które na przykładzie 10-letnich obligacji USA wzrosło z ok. 4,9% do ok. 5,1% obecnie.

Dlaczego o tym wspominam?
Uderzenie w złoto
Wyższe oprocentowanie obligacji skarbowych USA natychmiast przekłada się na wyższe realne stopy procentowe i nastroje inwestorów względem aktywów, które nie wypłacają żadnej dywidendy jak złoto. Choć kruszcowi udało się wybić ponad wcześniejszy lokalny szczyt, negując tym samym trend spadkowy, to ta informacja sprawiła, że właśnie obserwujemy nowe lokalne dołki złota nieco poniżej 3 900 USD za uncję.

Czy jest się czego bać? Z perspektywy długoterminowej uważam te poziomy za świetne do akumulowania metalu. Nie zmienia to jednak faktu, że dopóki nie poznamy konkretnej ścieżki FED odnoście przyszłych stóp procentowych (następstwa konfliktu USA-Iran i wyższej ceny ropy), dopóty złoto może znajdować się pod presją każdej podobnej informacji, jak ta od Christophera Wallera. Prowadzą one do dwóch niepożądanych skutków, które szkodzą kruszcowi – podnoszą rentowność obligacji i umacniają dolara.
Przy dzisiejszej dużej zmienności na rynkach, należy pamiętać o jeszcze jednym scenariuszu, który może zaszkodzić cenie złota. Jeśli doszłoby do jakieś większej paniki – czarnego łabędzia, to najprawdopodobniej to złoto będzie aktywem, z którego inwestorzy będą czerpali środki na pokrycie swoich margin calli – wezwań do uzupełnienia depozytu – złoto jest jednym z najbardziej płynnych aktywów na świecie. Można je sprzedać niemal natychmiast i bez większych trudności, nawet w środku głębokiego kryzysu.
Pamiętajcie jednak, że jest to zjawisko krótkotrwałe. Gdy pierwsza fala paniki i przymusowych likwidacji pozycji opadnie, złoto zwykle wraca do swojej roli bezpiecznej przystani i jako jedno z pierwszych aktywów zaczyna odrabiać straty.
Czytaj dalej: Nvidia traci, złoto spada, Bitcoin szuka dna – listopad 2026 na wykresach
Największa kradzież bitcoinów w historii
Autor: Krzysztof Miazga


Komentarze
Pokaż komentarze