Rosjanie dumni są ze swego świata przestępczego

Jan Bodakowski
Rosjanie dumni są ze swego świata przestępczego

Odmienność kulturową Rosji od wartości cywilizacji zachodniej, widać między innymi w pozytywnym stosunku Rosjan do świata przestępczego. Taka postawa całkowicie odmienna od jest od wartości zachodnich, które przestępczość uznają za patologie.

„W Rosji, podobnie jak wcześniej w związku sowieckim, świat przestępczy traktowany jest z pełnym zrozumieniem, jako coś zupełnie normalnego”. Pobyt w więzieniu czy przynależność do grupy przestępczej „w odczuciu społecznym” jest „czymś zupełnie normalnym, czasem nawet heroicznym”. „W Rosji świat przestępczy i organy prawa wzajemnie się przenikają”.

Wyrazem tego jest też popularność w Rosji kultury przestępczej. Rosyjska kultura przestępcza miała własny język, prawa i hierarchie. Organizowała się od początku XX wieku. Momentem przełomowym była rewolucja. Upowszechniła się dzięki wsadzeniu milionów Rosjan do rosyjskich obozów.

Zasady rosyjskiej kultury przestępczej głosiły, że: nie wolno mieć nic wspólnego z państwem, nie można pracować, mieć majątku, nieruchomości, i rodziny. Zasady te starzy przekazywali młodym. Hierarchie w świecie przestępczym można było rozpoznać po tatuażach.

Prawa świata przestępczego były bardzo szczegółowe jak wśród talmudystów. To zresztą nie powinno dziwić, bo było dużo więcej związków rosyjskiego świata przestępczego z Żydami. Żargon przestępczy w 60% wywodził się z żydowskiego języka jidysz. Świat złodziejski został stworzony przez żydowskich złodziei z Petersburga i Odessy (najsłynniejszym z nich był Mosze Jaakow Winnicki) i białych oficerów. Żydzi przynieśli szczegółowe prawa jak w judaizmie, biali hierarchiczność i pojęcie honoru.

Świat złodziejski (worowskij mir) był tak dobrze zorganizowany, że kontrolował łagry. Część przestępców w czasie II wojny światowej wstąpiła do Armii Czerwonej i stała się „sukami”. Po wojnie część band przestępczych współpracowała z milicją i zwalczała te, które nie współpracowały z władzami.

Zniknięcie złodziejskich zasad i zmianę świata przestępczego przyniosła pierestrojka. Wraz z osłabieniem władzy jej funkcje przejęli młodzi kryminaliści. Zbierali haracze, ochraniali i rozstrzygali spory. Jeden z kryminalistów zadeklarował, że zabijanie ludzi było łatwiejsze niż zakup lodówki, który wymagał większego zaangażowania. Po walkach między rywalizującymi gangami zwycięskie gangi przerodziły się w mafię.

Wory w zakonie stanowią elitę świata przestępczego. Wśród nich jest 400 koronowanych. Połowa z nich to Gruzini, reszta Rosjanie i inne nacje. W Petersburgu przestępczość, handel i hotele kontrolują Azerowie.

Za Putina ludzie nowego „cara” z marginalizowali kryminalistów i przejęli ich biznesy. Było to tym łatwiejsze, że Putin, pracując w petersburskich władzach lokalnych razem z kryminalistami, brał udział w rozkradaniu publicznych pieniędzy. Świadków tego procederu po przejęciu władzy przez Putina zlikwidowano.

Jednym z kryminalistów bohaterów ludowych był założyciel Grupy Wagnera Żyd Jewgienij Prigożyn. Prigożyn doceniany jest za to, że krytykował korupcję. Rosyjski lud nie wierzy w jego śmierć i żyje nadzieją, że Prigożyn powróci i zawalczy (ta wiara wpisuje się w rosyjski fenomen samozwańców). Ludziom nie przeszkadza to, że Prigożyn jako 18-latek nożem zastraszał i okradał kobiety na ulicach, za co został skazany na 10 lat kolonii karnej. Pierestrojka umożliwiła mu zrobienie kariery. Na początku był słupem, na którego swoje biznesy w Petersburgu legalizował szef grupy żydowskich przestępców z Gruzji Michaił Mirilaszwili. W Petersburgu Prigożyn poznał współpracującego z kryminalistami przy kradzieży publicznych pieniędzy Putina, gdy ten pracował w petersburskich władzach samorządowych. Dzięki tej znajomości stał się „głównym dostawcą jedzenia do rosyjskich szkół i armii”.

Więcej o Rosji można się dowiedzieć z wydanej przez Zona Zero książki „Petersburg. Pokój i wojna. Zapiski polskiego konsula o współczesnej Rosji” autorstwa Grzegorza Ślubowskiego.

Jan Bodakowski