Rola bezpieki

Rola bezpieki

Rolą bezpieki było terroryzowanie społeczeństwa w celu zapewnienia nienaruszalności dyktatorskiej władzy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (będącej rezydenturą Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego w okupowanej przez komunistów Polsce). Bezpieka rozpracowywała i przeciwdziałał opozycyjnej działalności. Głównym celem bezpieki było zapobieganie wrogiej działalności. Oficjalnym celem działalności bezpieki było zwalczanie działalności wymierzonej przeciw ustrojowi PRL, „proces budownictwa socjalistycznego układu sił społecznych”, dbanie o interes mas pracujących, przeciwdziałanie szpiegostwu,sabotażowi i dywersji ze strony zachodnich koncernów które chciały zniszczyć gospodarkę „Polski” ludowej, terroryzmowi, imperializmowi, rewizjonistom z RFN, zwalczanie wpływów USA i kościoła katolickiego. Ustrój „Polski” ludowej opierał się na dwu filarach: aparacie partyjnym PZPR (PPR) i aparacie bezpieczeństwa (SB, UB, MBP, KdsBP, MSW). Bezpieka działała według wzorów sowieckich. Z bezpieką ściśle współpracowała Milicja Obywatelska.

Instrukcje operacyjne bezpieki wskazywały także głównego wroga reżimu komunistycznego. W 1960 roku uznano że jest nim kościół katolicki. W 1970 doprecyzowano że tylko ta część kleru która nie zaakceptowała komunizmu, równocześnie za wroga uznano opozycje lewicową (trockistów, rewizjonistów, syjonistów).