43 obserwujących
2189 notek
1189k odsłon
  7831   0

Ziemkiewicz sam o sobie

 

Krytycznych uwag nie oszczędził też Ziemkiewicz i innym osobom. Zdaniem pisarza „Sapkowski ma wielką zręczność w układaniu słów, jest wspaniałym gawędziarzem, ale to, co on pisze, jest puste jak bęben”. Zdaniem publicysty Sapkowski piszę fantastykę rozrywkową w której nie ma żadnego przesłania prócz obsesyjnej nienawiści do religii.

 

Opisując polactwo publicysta stwierdza że jest egoistyczne i nie zdolne do myślenia w kategoriach dobra wspólnego. Z szczególną niechęcią pisarza spotkało się środowisko gazety wyborczej, które Ziemkiewicz opisuje jako jedno z najbardziej zdemoralizowanych, przepełnionych hipokryzją, kłamliwych, nikczemnych i szkodliwych środowisk w Polsce. Przejawem demoralizacji tego środowiska ma być internetowe archiwum gazety wyborczej niezawierające wielu sztandarowych antypolskich tekstów które znalazły się w wydaniu papierowym (lub zawierające ocenzurowane teksty).

 

Rafał Ziemkiewicz przez lata swej działalności politycznej i publicystycznej pozostał konsekwentnym obrońcą wolności gospodarczej. Pisarz swemu rozmówcy deklarował w wywiadzie „ja jestem za wolnym rynkiem, bo po prostu uważam, że tylko wolny rynek przyniesie Polsce cywilizacyjny rozwój”. Publicysta domaga się likwidacji przymusowych ubezpieczeń emerytalnych które od samego początku były oszustwem (widząc tylko w dzieciach jedyną pewną instytucje zabezpieczenia socjalnego na przyszłość).

 

Ziemkiewicz nie kryje też swojej sympatii dla narodowej demokracji. Zdaniem Ziemkiewicza „stara endecja miała zdrowe, bardzo wolnorynkowe poglądy na gospodarkę”. „Roman Rybarski, który był chyba największym endeckim klasykiem ideologii liberalnej i wolnorynkowej (…) wskazał, że trzeba postawić na drobną przedsiębiorczość, bo budowa klasy średniej jest największą potrzebą Polski”. Zbudowanie klasy średniej „było w pewnym momencie główną troską Dmowskiego – stad właśnie wziął się w endecji antysemityzm, bo próba budowania polskiej klasy średniej oznaczała nieuchronną konfrontacje” z żydami monopolizującymi handel i usługi. Dla publicysty Dmowski był „jedynym w naszej publicystyce wzorcem realizmu”. Zdaniem Ziemkiewicza tak jak Dmowski na przełomie XIX i XX wieku, tak i dziś należy uświadomić Polakom że są narodem i mają wspólne interesy (co jest równie trudne bo Polacy jak chłopi w XIX wieku pogrążeni są w ciemnocie i zabobonach, nieczujący potrzeby patriotyzmu).

 

Zdaniem pisarza „potrzebujemy Polski, bo tylko ona jest nam w stanie zapewnić bezpieczeństwo, dostatek (…). Liczyć że da nam ktoś obcy, to skrajna naiwność”. Dodatkowo wśród świadomych jednostek które mogą stać się liderami społeczeństwa postawy patriotyczne są żywe tak samo jak były żywe wśród aktywistów Solidarności w 1980 roku. Zdaniem pisarza „nie było robotników, którzy by chcieli „prawdziwego” socjalizmu. To była fanaberia komandosów, czerwonych paniczyków, nikogo poza ich kółkiem nie obchodząca”. Według Ziemkiewicza narody „są i pozostaną najskuteczniejszą formą organizacji wspólnoty. Niem można rozwijać większości społecznych problemów inaczej niż wspólnotą narodową i państwem narodowym”.

 

Jan Bodakowski

okładka książki


 

 

Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale