Niemiecka Republika Islamska będzie dopiero w 2050 roku wg. urzędu statystycznego
W Rosji 25% populacji islamicznej w tym 40% stanu osobowego Armii Rosyjskiej.
W USA rozwój populacji islamskiej imigrantów był określany w 1970 roku było 100.000 a, już w 2008 roku jest 9.000.000
[video:http://www.youtube.com/watch?v=6-3X5hIFXYU]
Muzułmanie są drugą co do wielkości grupą religijną w wielowyznaniowym
społeczeństwie UE. Muzułmanie mieszkający w UE stanowią wysoce zróżnicowaną zbiorowość osób o różnym pochodzeniu etnicznym, odmiennych językach, tendencjach świeckich i religijnych, tradycjach kulturowych i przekonaniach politycznych. Muzułmanie z Turcji, Afryki Północnej, Bliskiego Wschodu, Pakistanu, Bangladeszu i
byłej Jugosławii dominują w populacjach muzułmańskich Unii Europejskiej. Znaczna ich liczba posiada obywatelstwo UE. Niektórzy muzułmanie mieszkający w UE mogą pochwalić się długoletnią historią w krajach, w których mieszkają.
Europejska statystyka populacji muzułmańskiejlinkhttp://www.islamicpopulation.com/Europe/europe_general.html
Komisja Europejska zaproponowała stworzenie wspólnotowej strategii w sprawie przyjmowania uchodźców i azylantów w z państw trzecich na obszar Unii Europejskiej. Nowy program będzie nosił nazwę „Wspólny unijny program przesiedleń”, a jego celem jest zapewnienie skuteczniejszej ochrony uchodźców dzięki synchronizacji polityki państw członkowskich w tym zakresie, wyrażenie solidarności z krajami trzecimi, a także włączenie w program większej ilości krajów unijnych.
PSZ
Sytuacja imigracyjna w Polsce 1% populacji
w Polsce notuje się wszystkie wyróżniane w teorii typy imigracji, a mianowicie:
napływ przybyszów w ramach tzw. „ruchów wahadłowych” (napływ „petty trawers”) z krajów sąsiednich, a zwłaszcza byłego ZSRR;
1) przepływ migrantów tranzytowych;
2) napływ uchodźców (głównie z Czeczenii oraz z krajów azjatyckich: Sri Lanki, Bangladeszu, Afganistanu, Pakistanu);
3) imigracje „na stałe” (zarówno ze Wschodu jak i Zachodu);
4) napływ cudzoziemców w ramach ruchu wizowego;
5) napływ wysoko wyspecjalizowanej kadry z Zachodu.
HISTORIA ISLAMU W EUROPIE
O rdzennej ludności muzułmańskiej możemy obecnie mówić przede wszystkim w odniesieniu do Półwyspu Bałkańskiego i Europy Wschodniej oraz Środkowo-Wschodniej. W Bułgarii, Grecji, Rumunii muzułmanie żyją od XIV–XV w., co jest związane z panowaniem Turcji osmańskiej na tym obszarze. W wyniku różnych posunięć w ramach polityki wewnętrznej sprowadzano tu ludność z Anatolii, Krymu i pozostałych części imperium, część miejscowej ludności także przechodziła na islam, choć nie było to wcale zjawisko masowe. W wyniku końca panowania Imperium Osmańskiego na tych terenach, część ludności wyznania muzułmańskiego przesiedliła się do Turcji w kilku falach: z Grecji w 1923 r., w następstwie ustaleń traktatu z Lozanny, znacznie później z Bułgarii, w wyniku tzw. bułgaryzacji. Obecnie muzułmanie stanowią w Bułgarii 12 proc. ogółu ludności, w Grecji 3–3,5 proc., w Rumunii 0,22 proc. Zdecydowaną większość z tego stanowią Turcy, ale muzułmanami są też etniczni Bułgarzy (czyli Pomacy, bułgarskojęzyczna ludność zislamizowana), Cyganie, Albańczycy, Tatarzy i przybysze nowej daty – imigranci z krajów arabskich.
Inaczej sytuacja wygląda na terenie Bośni i Hercegowiny, Albanii i Kosowa, gdzie muzułmanie stanowią większość i gdzie jest to głównie ludność autochtoniczna, która przyjęła islam pod panowaniem Turcji osmańskiej. Polityka wyznaniowa Osmanów na tych obszarach różniła się od prowadzonej w innych prowincjach, były to bowiem tereny graniczne i sułtanom zależało na posiadaniu tutaj lojalnych poddanych.
Inną grupę autochtonicznej ludności muzułmańskiej na terenie Europy stanowią Tatarzy, których przodkowie przywędrowali aż z Mongolii wraz z wojskami potomków Dżyngis-chana. Państwo tatarskie od połowy XIII w. było muzułmańskie. Tatarów spotkać można także na Białorusi i Litwie oraz w Polsce – stanowią oni odłamy tej samej grupy, tzw. Tatarów litewsko-polskich, którzy przybywali na te tereny od XIV w. i wtopili się językowo w otaczające społeczeństwo, zachowując odrębność obyczajową i religijną.
Islam europejski czy islam w Europie
Muzułmanie napływowi, stanowiący obecnie większość osób tego wyznania w Europie Zachodniej, najczęściej realizują dwie drogi egzystencji w społecznościach europejskich: całkowitą integrację i przesunięcie spraw religijnych w sferę życia prywatnego albo zachowanie całej tożsamości i odmienności muzułmańskiej, w większości nacechowanej etnicznie, przy jednoczesnym skazaniu się przez to na wyobcowanie z lokalnego społeczeństwa. Nie należy także zapominać o istnieniu – bardzo wprawdzie nielicznej – grupy muzułmanów nastawionych na prowadzenie działalności misyjnej na terenie Europy.
Tarik Ramadan, europejski muzułmanin, reformator islamu i znawca zagadnień związanych z obecnością islamu w Europie, proponuje trzecią opcję: integrację przy jednoczesnym pozostaniu muzułmaninem zgodnie z zasadami swojej religii. Wartości czerpane ze źródeł islamu, z Koranu i sunny, jego zdaniem, nie kłócą się wcale z wartościami europejskimi, zagwarantowanymi w konstytucjach, takimi jak wolność, równość, demokracja itp. Ramadanowi chodzi o to, że można być lojalnym obywatelem państwa europejskiego bez utraty religijnej, duchowej i moralnej tożsamości. Ważne jest bowiem to, by muzułmanie nie skupiali się wyłącznie na podkreślaniu własnej odrębności, lecz także, by włączali się w życie społeczne kraju, w którym żyją. Na tym właśnie polega istota propagowanego przezeń islamu europejskiego.
Agata S. Nalborczyk
Działam głównie w samotności piszę pracuję - staram się robić to co lubię. Poszukuję nowości przy pewnym konserwatywnym podejściu i racjonalnym spojrzeniu - ale nie omijam słowa fantazja. lex brevem esse oportet quo facilius ab imperitis teneatur - przepis prawny powinien być zwięzły, aby ludzie z nim nie obeznani tym łatwiej go przestrzegali, łatwiej mogli go zapamiętać ------------------------
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Rozmaitości
