Te dwa wystąpienia – Jarosława Kaczyńskiego i Zbigniewa Ziobry z ostatniej soboty – zostały zaprezentowane medialnie jako starcie dwóch pretendentów do przywództwa na prawicy. Starcie, po którym okazało się że za Ziobrą stoi tylko i wyłącznie młodość.
Dziś krótki wpis pamiętnikarski. Chcę mianowicie odnotować problem słynnej już chrypki Zbigniewa Ziobry. Niezależnie od tego, jaka była przyczyna tego wydarzenia, będzie ono na długo ciążyć liderowi Solidarnej Polski. Zachowując oczywiście odpowiednie proporcje, to z ową głośną chrypką byłego ministra sprawiedliwości będzie trochę tak jak ze słynnym już skakaniem Gabriela Janowskiego. Na wieki wieków amen dla przeciętnego odbiorcy jest to ten poseł, który dziwacznie zachowywał się w Sejmie.
Z Ziobrą może być oczywiście ciut inaczej. Dlaczego? Bo nie była to jednak wpadka takiego kalibru. Bo ma obok siebie Jacka Kurskiego – człowieka z ogromnym medialnym doświadczeniem - który wie jak taki kłopot sprawnie zneutralizować. Nie zmienia to jednak faktu, że ów incydent z marszu w obronie Telewizji Trwam będzie Ziobrze ciążył w nieskończoność. Będą go do znudzenia pokazywać wszystkie telewizje. Będzie to obrazek, który już zawsze będzie elementem filmowej ilustracji, kiedy będzie mowa o byłym ministrze sprawiedliwości.
Dlaczego tak będzie? Bo te dwa wystąpienia – Jarosława Kaczyńskiego i Zbigniewa Ziobry z ostatniej soboty – zostały zaprezentowane medialnie jako starcie dwóch pretendentów do przywództwa na prawicy. Starcie, po którym okazało się że za Ziobrą stoi tylko i wyłącznie młodość. Wszystkie inne atuty – dla medialnego widza, zwolennika prawicy – miał w tym starciu Jarosław Kaczyński. I właśnie dlatego syndrom chrypki będzie dla Zbigniewa Ziobry czymś podobnym jak syndrom przegranej debaty z Donaldem Tuskiem dla Jarosława Kaczyńskiego.
Tu polityka zaczyna swój dzień: www.300polityka.pl
Bezpieczny internet dla dzieci: www.jo-ki.com
Komentarze
Pokaż komentarze (11)