Zaremba połapał się, iż oto swoimi dywagacjami o stanie psychicznym popularnego „ Niesioła” zaczął niebezpiecznie kopiować metody Janusza Palikota.
Uhonorował mnie Piotr Zaremba. Oto bowiem w najnowszym numerze Uważam Rze odnosi się do mojego wpisu blogowego, poświęconego jego analizie psychiki Stefana Niesiołowskiego (http://media.wp.pl/kat,1022941,wid,14502697,wiadomosc.html?ticaid=1e7ed). Przypomnę, że w dostępnym tutaj poście (http://jflibicki.salon24.pl/418024,piotr-zaremba-jak-od-palikota-jak-z-trybuny-ludu) pisałem, iż spoglądając na byłego wice marszałka Sejmu przez pryzmat swojej niegdysiejszej pracy w szpitalu psychiatrycznym, kopiuje metody Janusza Palikota.
W swym tekście Zaremba nie odnosi się ani słowem do mojego zarzutu, ale jak rozumiem zestawia Palikota i Niesiołowskiego jako dwa, harmonijnie, współpracujące ze sobą, trybiki tego samego mechanizmu. Trybiki z lubością przez niego lansowanego „ przemysłu pogardy”. Proszę bardzo! Wolno mu. Nie zmienia to jednak faktu, że używając tego typu porównań, staje się poniekąd owego wymyślonego przez siebie zjawiska twórcą. Pytanie bowiem o stan psychiczny Stefana Niesiołowskiego jest dokładnie tym samym pytaniem, które swego czasu zadawał Winiarz z Biłgoraja, domagając się informacji o stanie zdrowia śp. Lecha Kaczyńskiego, czy też o jego skłonnościach do spożywania alkoholu. Tożsamość zachowań Zaremby i Palikota wydaje mi się w tym przypadku oczywista. Dlaczego jednak czuje się jednak tekstem Zaremby uhonorowany?
Otóż bowiem fakt, że zaczyna swój tekst od powołania się na mój skromny blogerski wpis świadczyć może o dwóch sprawach. Albo bowiem jest tak, że moje wpisy cieszą się tak dużą popularnością, że trudno od nich abstrahować ( co było by dla mnie niezwykle miłe, ale chyba niestety nie jest zgodne ze stanem faktycznym), albo też - co moim zdaniem jest konstatacją prawdziwą - że Zaremba połapał się, iż oto swoimi dywagacjami o stanie psychicznym popularnego „ Niesioła” zaczął niebezpiecznie kopiować metody Janusza Palikota. A w związku z tym, przywołany artykuł jest po prostu próbą wykaraskania się z tej dość niezręcznej dla niego sytuacji.
Jeśli tak jest, to z pewnością dobrze to o Zarembie świadczy. A fakt, że do tej refleksji być może skłonił go mój skromny wpis sprawia, że poczułem się autentycznie uhonorowany
Tu polityka zaczyna swój dzień: www.300polityka.pl
Bezpieczny Internet dla dzieci: www.jo-ki.com


Komentarze
Pokaż komentarze (26)