Polityczne relacje z każdym krajem zawsze mają wymiar wieloaspektowy. Zawsze składają się z obszarów, w których strony formułują twarde żądania - tak jak słusznie formułujemy je my w wymienionych powyżej kwestiach - i obszary, gdzie współpraca jest czymś korzystnym, a nawet pożądanym. Takim obszarem jest nie wątpliwie wspólna, parlamentarna realizacja sierpniowego przesłania kościelnego.
Panujący w zeszły przedostatni weekend, samolotowy bezruch nad Polską mocno odczuł chyba każdy, kto go doświadczył. Bo każdy miał przecież jakieś ważne sprawy, dla których w wolnych w końcu dniach, ruszał się z domu. Ja jednak uważam, że ucierpiałem na nim w sposób szczególny. Bo ważną dla mnie, kilkuczłonową imprezę los zredukował mi o połowę. Tą ważną imprezą była rzeszowska konferencja polsko – rosyjska, odbywająca się w dniach 22 – 23 października. Konferencja, na której zastanawiano się jak świeccy – także politycy – mogą dalej rozwijać to, do czego w sierpniu dali impuls Patriarcha Rosji Cyryl i polski Arcybiskup Józef Michalik – sygnatariusze polsko – rosyjskiej deklaracji kościelnej.
Relację z części pierwszej tego wydarzenia, za rzeszowskim dodatkiem Gazety Wyborczej zamieszczam tutaj: (http://rzeszow.gazeta.pl/rzeszow/1,34962,12725409,W_Polsce_i_Rosji___przeciw_aborcji_i_in_vitro.html). Sam dotarłem na jego części dalsze. Ze strony rosyjskiej gośćmi Uniwersytetu Rzeszowskiego byli panowie:Roman I. Chudiakow - poseł do Dumy Państwowej, Aleksiej Martynov - dyrektor Instytutu Nowych Państw FR oraz dr Modest A. Kolerov - doradca państwowy I stopnia Federacji Rosyjskiej (doradca Prezydenta FR), a z polskiej między innymi europoseł Paweł Kowal, senator Kazimierz Jaworski,prof. Anna Raźny, dyrektor Instytutu Rosji i Europy Wschodniej Uniwersytetu Jagiellońskiego i ja. W dalszej części tych wydarzeń mieliśmy okazję – Rosjanie i my – skierować do Patriarchy Cyryla i Arcybiskupa Michalika wspólną deklarację – list. Deklarację wskazującą, że chcemy przełożyć na konkretne działania tę inspirację, którą dla naszych obu krajów była deklaracja kościelna.
To, że pośród trzy osobowej rosyjskiej reprezentacji, znajdował się prezydencki doradca, świadczy, że idea realizowania w codziennej praktyce założeń kościelnego przesłania, została przez stronę rosyjsko – prawosławną, potraktowana bardzo poważnie. To z pewnością istotne wydarzenie, które choćby na polskim gruncie stanowi wyraz realnej dyskusji z opiniami, próbującymi sprowadzić całe sierpniowe wydarzenie do rangi pustego propagandowego gestu.
Do samej treści podpisanego przez nas dokumentu nie będę się szerzej odnosił. Po skopiowaniu stosownego linku można się z nim zapoznać tutaj: (https://dl.dropbox.com/u/70333690/Deklaracja_Rzeszowska.pdf), uważam jednak, że z mojego punktu widzenia zawiera on dwa istotne elementy. Po pierwsze jasną gotowość wspólnego występowania przez parlamentarzystów obu krajów na rzecz obrony chrześcijańskiego systemu wartości. Na rzecz obrony choćby cywilizacji życia, tradycyjnej formy rodziny i obecności krzyża w przestrzeni publicznej. To także założenie, że będziemy się wzajemnie wymieniać informacjami o tym, co dzieje się w obu parlamentach w tym obszarze. I wreszcie kwestia druga – mnie szczególnie bliska – to otwartość strony rosyjskiej na zagadnienie obrony chrześcijan (to prawda, że głównie prawosławnych) na świecie. W kontekście poważnego problemu stosunku Turcji do prawosławia jest to niewątpliwie perspektywa poważnego wsparcia. Trzeba mieć nadzieję, że deklaracja ta nabierze szybko – tak jak w polskim parlamencie – instytucjonalnego charakteru.
Na koniec wreszcie nie sposób nie spojrzeć na to wydarzenie także od strony bieżącego, politycznego kontekstu. Już słyszę bowiem krytyków tej inicjatywy. Tych, którzy mówią, że w dobie publikacji obraźliwych dla Polaków zdjęć smoleńskich, kiedy nie wyciągnięto jeszcze konsekwencji wobec tych, którzy je opublikowali, że kiedy wreszcie nie oddano nam jeszcze wraku tupolewa, to takie kroki nie powinny mieć miejsca. Zwolennicy takiego poglądu – moim zdaniem – nie mają racji. Zwyczajnie się mylą. Choćby dlatego, że polityczne relacje z każdym krajem zawsze mają wymiar wieloaspektowy. Zawsze składają się z obszarów, w których strony formułują twarde żądania - tak jak słusznie formułujemy je my w wymienionych powyżej kwestiach - i obszary, gdzie współpraca jest czymś korzystnym, a nawet pożądanym. Takim obszarem jest nie wątpliwie wspólna, parlamentarna realizacja sierpniowego przesłania kościelnego. My – ci, którzy w tym wydarzeniu ostatnich dni uczestniczyliśmy - zrobiliśmy w tej sprawie nasz mały, parlamentarny krok. Po dużym kroku w sierpniu, nasz mały przypada na październik. Oby po nim, wraz z kolejnymi miesiącami, przyszły następne…
Tu polityka zaczyna swój dzień www.300polityka.pl
Hиже текст на русском языке
Кирилл и Михалик в августе. Наш маленький шаг в октябре ...
Политические отношения с любой страной всегда имеют многогранное измерение . Всегда состоят из областей, в которых стороны формилируют твердые требования - так как правильно формулируем их мы, в перечисленных выше вопросах - и областях, где сотрудничество очень полезна и даже желаема. Такой областью является, несомненно общяя парламентская реализация церковней декларации с августа.
Правящую в прошлые предпоследние выходные, нелетную погоду над Польшей наверное сильно почувствовал каждый, кто его испытал. Потому что у каждого были важные дела, для которых в свободные дни вышли из дома. Я однако, считаю, что пострадал на этом специфический способ. Потому что важное для меня событие, судьба уменьшила мне в два раза. Таким важным событием была происходящая в 22 - 23 октября Жешовская (Rzeszowska) Польско-Российская конференция. Конференция, на которой задавались вопросом, как миряне - так и политики - могут дальше развивать то, чему в августе дали толчок Патриарх России Кирилл и Польский Арцибискуп Юзеф Михалик - подписавшие Польско - Российскую церковную декларацию.Обзор с первой части того мероприятия с Жешовским добавлением газеты "GazetaWyborczaRzeszów" можно прочитать здесь: (http://rzeszow.gazeta.pl/rzeszow/1,34962,12725409,W_Polsce_i_Rosji___przeciw_aborcji_i_in_vitro.html).
Сам доехал на его следующую часть. С Российской стороны гостями Жешовского Университета были господа: Худяков Роман Иванович - депутат Государственной Думы, Алексей Мартынов - Директор Института новейших государств и д-р Модест Колеров - государственный советник 1 степени Российской Федерации (советник Президента РФ), а с Польской стороны были депутат европарламента Павел Ковал (PawełKowal), сенатор Казимеж Яворский (KazimierzJaworski), проф. Анна Ражны (AnnaRaźny), директор Института России и восточной европы Ягелоньского университета (Краков) и я. В дальшей части этих событий мы имели возможность вместе - Россияне и мы - направить на имя Патриарха Кирилла и Арцибискупа Михалика совместное заявление (совместную декларацию) - письмо. Заявление о том, что мы хотим перенести на конкретные действия то вдохновение, которым для наших двух стран было - церковное заявление.
То, что среди российской делегации был советник президента, показывает, что идея реализованная в повседневной практике церковных заложений была российско - православной стороной принята очень серьезно. Это безусловно важное событие, которое хотябы на польской земле является выражением реального обсуждения с мнениями, пытаюшимися целое августовское событие прировнять к пропаганде пустым жестом.
К содержанию документа, подписанного нами не буду уделять широкого внимания. После копирования соответствующей ссылки вы можете ознакомиться с документом здесь: (https://dl.dropbox.com/u/70333690/Deklaracja_Rzeszowska.pdf), но я думаю, что с моей точки зрения, он содержит два важных элемента. Во-первых, четкая готовность совместной работы парламентариев двух стран в области защиты христианской системы ценностей. В области защиты хотябы цивилизации жизни, традиционной формы семьи и наличии креста в публичном пространстве. Это также заложение, что будем взаимно обмениваться информациями о том, что происходит в двух парламентах в этой области. Наконец, второй аспект - для меня особенно близка - та открытость Российской стороны в вопросе защиты христиан (правда, в основном православных) в мире. В контексте серьезных проблем отношения Турции к православию, это несомненно является серьезной поддержкой. Мы должны надеяться, что эта декларация быстро наберет - так как в польском парламенте - институциональный характер.
На конец, не можно не смотреть на это событие также со стороны текущего, политического контекста. Я уже слышу критиков этой инициативы. Тех, которые говорят, что в эпоху публикации оскорбительных для поляков Смоленьских фотографий, когда еще не принято никаких мер дла тех, кто их опубликовал, что, наконец, не отдано нам останки Туполева, такие шаги не должны иметь место. Сторонники этой точки зрения - на мой взгляд - неправы. Просто ошибаются. Хотябы потому, что политические отношения с любой страной всегда имеют многогранное измерение. Всегда состоят из областей, в которых стороны формилируют твердые требования - так как правильно формулируем их мы, в перечисленных выше вопросах - и областях, где сотрудничество очень полезна и даже желаема. Такой областью является, несомненно общяя парламентская реализация церковней декларации с августа. Мы - те, которые в этих событиях последних дней приняли участие - в этом плане сделали наш небольшой, парламентский шаг. После большого шага в августе, наш маленький шаг попадает на октябрь. Я надеюсь, что после него, наряду с последующими месяцами, придут следующие ...
Komentarze
Pokaż komentarze (5)