człowiek echo

Tym razem miał być felietonik o sztuce filmowej (ktoś przecież musi takie rzeczy pisać, gdy Kłopotowski zajmuje się krytyką sztuki trollingu), ale wyszło takie, jakby piosenka, coś.

 

 

i pod wierchem i pod borem

kryty miedzią albo strzechą

radzi sobie sam z uporem

radzi sobie 

człowiek echo

 

gdzieś zadzwoni jak w kościele

polifonią w nim dwie słowie

i w pejzażu się rozściele

niech się wyśpi

echo człowiek

 

czy nad odrą czy za bugiem

bywa dumnym antyklechą

bowiem wiąże wpływy z długiem

czy z czymś takim

człowiek echo 

 

czy w pustyni czy na puszczy

głosem wielkim powie co wie

 

jesień 

ścianę 

lasu 

łuszczy

zprzejrzyścieje

echo 

człowiek

 

 

i pod wierchem i nad morzem

wciąż niewielką jest pociechą

że ty milczysz milczysz boże

a nie milczy 

człowiek echo