Krótka Notka Z Telefonka : Przekraczanie Granic & Samotność Długodystansowca

Buntowniczy charakter nie czyni życia łatwym, ale łatwe życie może być przyczyną człowieczego upadku na poziomie duszy, a kto na duchu upadnie, za życia jest już martwym.

Takowe to filozofie mnie zajmowały, kiedy dojechawszy do niejakich Jędrzychowic, gdzie granicę polsko - niemiecką miałam ja przekroczyć, a tymczasem zobaczyć mi przyszło jak są przekraczane granice względem potencjalnej apopleksji człowieczej, kiedy w pełnym słońcu, względem politycznych decyzji, w piętnastokilometrowym korku uwalniane są nie tylko kłęby dymu z rozgrzanych silników, ale przede wszystkim negatywne energie z dusz człowieczych, których oddziaływanie na Wszechświat względem tak zwanego „feedbacku” jest tak mordercze, że kwestia tak zwanej "płonącej planety", to tak zwany "pikuś".

Kobieta Kula, jako psychopatka, darząca uczuciem nieludzkiego ukochanego, przegrzewać nie lubi jego, przeto cały gorąc jego serca przyjmuje na swe ciało, o czym już w notce onegdaj pisałam, ale wszystko ma swoje granice, dlatego oboje się schłodzić musieliśmy w Jędrzychowicach, co było dobrą decyzją, albowiem spotkaliśmy tam pewną Anielicę, która nam podpowiedziała, aby trochę drogi nadłożyć I odwiedzić Radomierzyce, bo tam dyskretne graniczne przejście się znajdując, co prawdą było jako żywo i tak Kulicja wylądowała jeszcze w Görlitz, względem atrakcji objazdowych miasto zwiedzając, czego żaden stojący godzinami w korku nie miał okazji doświadczyć.

Na koniec, zajechawszy do Commerau, albo Großdubrau, trudno to stwierdzić względem braku ograniczeń i swobodnej interpretacji nazw, rozjazdów, przejazdów, objazdów, oraz krajobrazowych odjazdów, zaległwszy Kulicja w noc ciepłą, pachnącą skoszoną trawą, słońcem rozgrzaną, w hotelowych rozkosznych piernatach.

Rankiem deszcz mnie zbudził, po szybach zaś on drżąco spływając, gdy zatrzymawszy Citröenka na światłach, słuchając śpiewającej Kaśki, doznałam mistycznego momentu, kiedy słowa piosenki pokrywają się w pełni z obrazem widzianym przed oczami, a nie trzeba nawet patrzeć na siedzenie pasażera, aby wiedzieć, że będąc Samotnym Długodystansowcem, nigdy nie jestem osamotnioną.