Mendrcem być chcem i muszem

1. Grupę Refleksji powołał do życia ostatni zeszłoroczny szczyt UE. Wtedy to, w grudniu 2007, wybrano "prezydium" grupy z Felipe Gonzalezem.

2. Cel istnienia Grupy jest wątpliwy, ale może zdziała ona coś więcej niż, jak sie potocznie mówi, zaopiniuje tylko sens przyjmowania Turcji do UE. Może mędrcy zająkną się - negatywnie - o próbach wkraczania Unii w sferę światopoglądową w prawie krajowym państw członkowskich.

3. Choćby Grupa miała mieć wyłącznie prestiżowe znaczenie, jest miłe, że udział zaproponowano Polsce.  Zarazem był to kłopot dla rządu, bo gdzie są te oczywiste, niekontrowersyjne i wybitne kandydatury? Poproszę o choćby jeden przykład... Nie dziwię się, że rząd zwlekał.

4. W lutym pojawił się przeciek, że wybór padł na Lecha Wałęsę. On sam to potwierdził, rząd nie zaprzeczył, sytuacja była jasna.

5. To był zły wybór sposród kiepskich możliwości. Pojęcie Wałęsy o Unii i jej sensie jest nikłe. W sferze porządkowania Europy i świata ma on na koncie duże głupstwa. W kraju stał się osoba wielce kontrowersyjną.

6. Rząd liczył zapewne na efekt papieski: gdy pada propozycja nazwania kolejnej szkoły czy placu imieniem Jana Pawła II, krytycy pomysłu słyszą, że są wrogami Papieża. Trochę tak z Wałęsą: zamiast dyskusji, czy Rada Refleksji jest dla niego, mamy spór o imponderabilia.

7. Czas na spory organów władzy, najlepiej w sekrecie, był wtedy, zimą, wiosną.  Na pewno nie w przeddzień ostatniego szczytu. Dlatego - ciesząc się, że prezydent nie poszedł dalej - ganię go za publiczne uwagi, jakkolwiek sprowokowane przez dziennikarzy.

8. Wady Wałęsy są wciąż mało w świecie znane. Niewiele jego erupcji żółci trafia do obcych mediów, cicho tam o aktach SB, książce IPN itd.

9. Pozostaje się cieszyć, bo to jednak prestiżowa dla Polski decyzja. Oraz liczyć, że Wałęsa nie tylko nas nie skompromituje (ufam, że doradzą mu, jak się zachować), ale nawet wrzuci do Grupy coś cennego.

10. Tytuł jest lekko złośliwy i nie wyraża mego stosunku do sprawy.

2 035 035