Weekendowo, kryzysowo

Smutny ten weekend. Pogoda, że tylko spać. Nastroje, że tylko płakać. Jakoś wraz z moją kochaną K. ruszyliśmy z domu nasze dupy, byliśmy u znajomych- i jak było do przewidzenia, zrobiło się jeszcze gorzej.

W mediach znów zwolnienia. Nie są głośne ani masowe, nie napiszę, kto i skąd poleciał. Chodzi o zasadę: zwalnia się najlepszych, bo najdrożsi.

Tak robią wszyscy - także ci, których stać byłoby na robienie czegoś lepszego niż rynkowa masówka. Chodzi o gigantów - ITI i Agorę. Gdy trzeba wypełnić jakąś rynkową lukę lub podnieść coś, co upada - zatrudniają najlepszych, na godziwych warunkach. Ale jednak swoich warunkach, bez zabezpieczeń, bo to wszak wciąż rynek pracodawcy. W dziennikarstwie nie było nawet tego, co się w niektórych branżach przejściowo pojawiło w ostatnich latach - przewagi liczby ofert pracy nad podażą chętnych.

Gdy biznes osiąga zamierzoną sprzedaż (oglądalność, klikalność - niepotrzebne skreślić), fachowców się zwalnia. Interes przejmuje ktoś, kto przy fachurach przez parę miesięcy praktykował, a jego zadaniem jest utrzymanie opłacalnego poziomu sprzedaży (oglądalności, klikalności) tak długo, jak się da. Gdy się już nie da, znów można zatrudnić droższych - na parę miesięcy.

Fachowiec, niby nieźle opłacany przez parę miesięcy, sprzedaje nie tylko swą pracę, energię, wysiłek. Niezupełnie świadomie sprzedaje know-how, będące efektem wielu lat doświadczenia. Sprzedaje młodym swoje kontakty, które gromadził przez lata. Niby naturalne - ale cykl jakby nie ten: powinien trwać lata, a nie miesiące. Sądzę, że dla pracowdaców na dłuższą metę to metoda samobójcza. Ba, dla całego rynku, który przestaje sie rozwijać. Ale koncerny mają dośc kasy, by przekonać odbiorców, że to, co mają, jest i tak świetne.

1413 - 22 55555