Ale jak tak dalej pójdzie, znienawidzę je, bo dostaję alergii na samą nazwę. Media są pełne "Lizbony" i "Lizbońskiego" - jakby było o czym gadać. A nie ma! I nie będzie jeszcze przez prawie rok.
Wczoraj wieczorem UE uzgodniła to, co uzgodnić mogła. Rząd Irlandii zobowiązał się do powtórki referendum, w zamian dostał obietnicę irlandzkiego komisarza po wsze czasy, co jakoby ma sprawić, że Irlandczycy znów Unię polubią - a teraz nie pozostaje, jak czekać na owo referendum i jego wynik.
Śmiem twierdzić, że nic złego się nie stanie, jeśli Lech Kaczyński do tego czasu - zatem zapewne do jesieni 2009 - nie podpisze traktatu. Owszem, ja pewnie na jego miejscu dawno bym to zrobił i sądzę, że byłoby to bardziej zgodne z duchem konstytucji niż zwlekanie. Ale, powtarzam, owo zwlekanie nie ma chyba żadnych negatywnych konsekwencji - prócz złego samopoczucia euroentuzjastów.
Polski prezydent nie powiedział, że Traktatu nie podpisze. Jasno mówi (dziś także), że to zrobi, gdy traktat zaakceptuje Irlandia. Dziś znów sznur polskich polityków wołał: "Nie zasłaniać się innymi, którzy nie podpisali - nie zasłaniać się Czechami, Niemcami, Irlandią". Jakby te trzy kraje można było postawić obok siebie.
W Niemczech procedura jest bliska finału. W Czechach też trwa. Irlandia zaś - to chyba trzeba powiedzieć dużymi literami - TRAKTAT ODRZUCIŁA. Traktatu dziś zatem nie ma. Już samo zobowiązanie Irlandii do powtórki referendum jest bez precedensu. Gdy wynik będzie odwrotny, temat odżyje. Dziś go nie ma. PS. Teraz jest 17.42, za nieco ponad sześć godzin - rocznica stanu wojennego. To, co czuję, napisałem już wczoraj chyba dość precyzjnie. Właśnie uzupełniłem zaległości w odpowiadaniu na komentarze pod tamtym postem. Dziś czytam sondaże, wg których Jaruzelskiego i stan wojenny popiera już niemal połowa Polaków, tych o przeciwnym zdaniu jest o kilkanaście punktów mniej. Zagryzam zęby. Widocznie byłem jakimś kryminalistą.
Komentarze
Pokaż komentarze (67)