Cyferki szaleją

Rząd zakończył trwający tydzień spektakl w trzech odsłonach pt. "Szukamy 17 mld zł". Kolejne dramatyczne dialogi Donalda Tuska i Bogdana Klicha wzmagały napięcie - ale wszystko zakończyło się happy endem, bo nikt nie stracił posady, a znazało się nie 17, lecz aż 19.7 mld zł potencjalnych oszczędności.

Bawi mnie zwłaszcza ta siódemka po kropce dziesiętnej, bo dopiero luty się zaczął. Niewiadome w tegorocznym budżecie nie są rzędu setek milionów, nie są rzędu miliardów, lecz rzędu dziesiątek miliardów złotych. Jacek Vincent Rostowski podał planowany rozmiar sprzedaży obligacji skarbowych w tym toku: 155 mld zł.

To pieruńsko dużo. Rządowe aukcje obligacji od dekady nie budzą już euforii na rynkach. W tym roku cokolwiek sprzedać będzie trudno jak nigdy. Obniżki stóp - RPP i światowych - nie zmniejszą kosztów bsługi zadłużenia, bo rząd będzie musiał zaoferować oprocentowanie sporo powyżej rynkowego.

Bodajże jedna trzecia to zadłużenie zagraniczne, w waiutach. A złoty wariuje. Za euro przed chwilą 4.63, za dolara 3.58. O ile wzrośnie koszt obsługi długu? To jak nic parę miliardów. Dlaczego, do licha, muszę siedzieć w newsroomie zamiast być na konferencji ministra Vincenta, by zadać mu parę istotnych pytań...?

PS. Zajrzyjcie do Poltegeista. Zwróćcie uwagę na zmianę kursu złotego wobec walut krajów, które należały do głównych ofiar jesiennej katastrofy: forinta oraz korony islandzkiej. Głowię się nad tym od paru tygodni i nie pojmuję.