Oni mają krew na rękach?

21 września 2004: Nie możemy przyjąć żądań terrorystów, powiedział sekretarz spraw zagranicznych Jack Straw rodzinie 62-letniego brytyjskiego inżyniera Kena Bigleya porwanego w Iraku.

2 maja 2005: Australia utworzyła specjalny zespół mający zabiegać o uwolnienie 63-letniego australijskiego inżyniera Douglasa Wooda, porwanego w Iraku. Zarazem rząd w Sydney stanowczo oświadczył: nie ma mowy o spełnieniu żądań porywaczy (wycofania wojsk z Iraku) ani zapłaceniu okupu.

6 grudnia 2005: Oczywiście nia zapłacimy okupu za jakichkolwiek zakładników. Będziemy ścigać terrorystów, gdziekolwiek są - prezydent George W. Bush na antenie CBS.

8 czerwca 2008: Nie przewidujemy żadnych negocjacji z terrorystami żądającymi wycofania wojsk z terenów plemiennych, oświadczyła ambasada Pakistanu w Waszyngtonie w odpowiedzi na doniesienia mediów o rzekomym tajnym porozumieniu rządu z bojówkarzami.

10 stycznia 2009: Nie ma mowy o okupie, za który terroryści kupiliby więcej broni - oświadczył gubernator filipińskiej wyspy Sulu Sakur Tan w odpowiedzi na żądania islamskich bojówek przetrzymujących troje pracowników Czerwonego Krzyża - Mary Jean Lacaba z Filipin, Andreasa Nottera ze Szwajcarii i Eugenio Vagni z Włoch.

Niech ten post zastąpi mi komentowanie co najmniej tuzina kretyńskich postów, jakie ukazały się dziś w s24.

PS. Sporo poniżej łomotu w dyskusji. Pozwalam sobie zwrócić uwagę, że część przyczyn może być niemerytoryczna.