Nie dam się zwariować

Dawno, dawno temu, dokładniej w marcu 1981 w na posiedzeniu KKP w Bydgoszczy, szef regionalnej Solidarności Jan Rulewski powiedział: Emocje polityczne są silniejsze od erotycznych. Byłem wtedy młody i głupi i prawie uwierzyłem.

Nie brak jednak ludzi, do których ta fraza pasuje. Niespełna siedem godzin przed wejściem w życie noweli lustracyjnej emocje sięgają zenitu. Dziennikarze kłócą się na blogach, łamach drukowanych, ekranach i w głośnikach. W oczekiwaniu na szansę złożenia oświadczenia ustawowego niektórzy składają dodatkowe. Mnie zaś kilku co najmniej komentatorów zapytało, czemu i ja takiego nie złożę, dlaczego nie podpisałem tego czy innego zbiorowego apelu, listu, manifestu czy okólnika.

Dlaczego? Dlatego, że jeszcze nie zbaraniałem i nie zrobię czegoś, co nie jest mi do niczego potrzebne. Swój stosunek do lustracji mediów i związanych z nią sporów już tu wyrażałem: nie jest to idea, która mnie porywa, ale ufam, że trochę oczyści atmosferę wokół dziennikarzy. Nie potępiam tych, którzy oświadczeń składać nie chcą, choć wolałbym, by to zrobili i nie podoba mi się, że publicznie dmą w trąby.

Swoje oświadczenie złożę, gdy zostanę do tego wezwany przez swojego szefa. Nie zamierzam tego czynić z własnej inicjatywy, bo swoje w tej mierze zrobiłem już dawno. Z czystej ciekawości, chęci poznania swojej teczki, wystąpiłem o nią do IPN w dniu, w którym zaistaniała taka możliwość - kiedyż to było, w 2000? 2001? Teczkę dostałem, mam status pokrzywdzonego, sprawa jest dla mnie zamknięta. Zaiste, obym nie miał większych problemów niż ten - czego i Wam życzę :)