Jak już pisałem, chwilowo jeżdzę yariems, bo zastępcze clio rozbite, a xantia wciąż w remoncie po spotkaniu z dostawcą pizzy. Pilinie zapoznaję się z możliwościami nowego ratlerka, który ujada nawet głośniej niż clio, choć przemieszcza się równie niechętnie.
Ratlerka mam od czwartku. Do niedzieli zdążyłem bezproblemowo przejechać 300 km, gdy zachciało się nam późną nocą wybrać do kina na Wielkie Kino (mało wymagającym polecam). Gdy wyszliśmy, yarisek zapalić nie chciał. Świecił i piskał, czym się dało, ale napięcia na rozrusznik nie dawał. Uznałem, że jakimś cudem uaktywnił się immobilizer, więc ostatnim metrem wysłałem K. i dzieci do domu, a sam chwyciłem za telefon.
Choć było po północy, na połączenie z gorącą linią toyoty czekałem 20 minut. Wreszcie słyszę głos miłej pani, która zaczyna ode mnie mozolnie pobierać dane. Na numerze VIN trochę nam zeszło, bo ciemnawo, a ja ślepy. W końcu - do rzeczy!
- Siedzi pan na miejscu kierowcy? - pyta pani.
- Tak - odpowiadam.
- To proszę wysiąść. Wysiadł pan? Teraz proszę wyjąć dywanik.
Wyjmuję dywanik i już klękam przed potęgą wyższej technologii japońskiego lidera rynku motoryzacyjnego, by zająć zarazem wygodniejszą pozycję do wypatrywania tajemnych zabezpieczeń w podłodze pod siedzeniem. Ale pani komenderuje:
- Proszę wsiąść, włożyć kluczyk do stacyjki i przekręcić.
Yarisek posłusznie zaszczekał ochrypłym sopranem litrowego silniczka z pralki Frania. Mnie szczęka opadła, po czym dostałem niepowstrzymanego ataku śmiechu.
Cóż się bowiem stało? Yaris, jak wiele innych aut, ma zabezpieczenie antyidiotowe: bez wciśniętego sprzęgła nie zapalisz, by auto nie skoczyło na biegu. Decyduje o tym elektryczna zworka. Gdy jednak po trzech dniach jazdy dywanik przesunął mi się nieco do przodu, zablokował możliwość pełnego wciśnięcia sprzęgła i choć byłem pewien, że wciskam je do oporu, zworka nie kontaktowała. Gumowa przeszkoda dla toyotowego high tech jeździ teraz w bagażniku. W którym zresztą nie zostało już wiele miejsca...
Komentarze
Pokaż komentarze (40)