To nie jest sąd nad raportem

Kolejna rozprawa, kolejne odroczenie. Likwidator WSI znów się nie stawił. Gen. Marek Dukaczewski liczy teraz, że spotka swego adwersarza przed sądem 9 maja. W mediach słyszę, że to proces ważny, choć cywilny - bo wyrokując, czy Antoni Macierewicz znieważył generała, sąd zarazem oceni raport o WSI.

Moim skromnym zdaniem nic z tych rzeczy. Joanna Sochacka, broniąca generała, sprawnie walczy, by tak się nie stało. Po dwóch rozprawach brak śladu dowodu, że sąd chce to zrobić. Są za to poszlaki wskazujące, że nie chce. W lutym sąd odrzucił wniosek Macierewicza, by sprawę odroczyć do dnia publikacji raportu. Dziś sąd ponownie wezwał pozwanego, by przybył osobiście; nie rozpatrzył na razie jego wniosków, by za dowody w sprawie uznać i sam raport, i 12 powstałych na jego podstawie skarg do prokuratury na poszczególnych funkcjonariuszy WSI.

Sąd chyba nie zamierza badać raportu. Woli usłyszeć, jak likwidator ustnie uzasadni swój zarzut, iż WSI pod Dukaczewskim popełniły wiele przestępstw. Nawet zaś jeśli sąd uzna raport za dodatkowy dowód, wątpię, by w uzasadnieniu wyroku zawarł coś, co pozwoli twierdzić, że sąd potępia raport (uznając Macierewicza za winnego pomówienia) lub go poprze (gdyby powództwo Dukaczewskiego odrzucił).

Można się spierać, czy sądy w dzisiejszej Polsce wykonują swoje zadania. Ale ufam, że wśród tych zadań sami sędziowie nie widzą misji upraszczania świata na potrzeby mediów i publiczności. Upraszczaczy i tak mamy aż nadto.