b-Lech-blo-G.
Jestem, więc myślę. Myślę, by poznać. Poznaję, aby zrozumieć. Jestem.
7 obserwujących
369 notek
103k odsłony
152 odsłony

Ziemski człowiek w zmienności

Kolaż - Pani Barbara Janczura
Kolaż - Pani Barbara Janczura
Wykop Skomentuj

Autor:  Lech Galicki

                                                                                                                image

To ja

stojący nad skrajem urwiska
skrzypku na na dachu słomianym nie drżyj bezbożnie
harmonia muzyki zniewala naturę człowieka odrzuconego fałszem od Słowa
gdy Miłość ciśnie swe tony dookoła
coś niezwykłego otacza nas
a wielka zgubą jest słuchu ślepota
i pustynnej burzy susza

Pan daje zauroczenie
nie trzeba bać się piękna
które schodzi z nieba
Anioły powiewają skrzydeł piórami
śpiewają tkając pieśni delikatne jak pajęczyna

Zasmuciłem się do głębi mój Panie
i pytam o losy moich bliskich i ukochanych
także poznanych w wędrowaniu
nie wiem co będzie dalej
odpowiadasz w bezgłosie wielkiej tajemnicy
a cóż ja człowiek ziemski pojąć z tego mogę

Muzyka przekracza granice nut
i dochodzi swego
jest tak piękna w toni wody że każde słowo modlitwy gaśnie
wśród fal brzeg pieszczących

Miłość to Ty
Miłość to Ty
Miłość to Ty

nic więcej rzec nie mogę

Jestem człowiekiem ziemskim
krew pulsuje
ciało żyje i trwa
prosi o chwilę pokory w pauzie pełzania na pustyni żmijowej
zaś nuty życia pobrzękują składnie
w swym świętym marszu ku szczytowi góry
uderza we mnie mrok pokusy władzy
jakże być prawym bez Ciebie
a chóry śpiewają ogniście
wskazując szlaki proste
chwaliło się wielu na tej ziemi
że mają Twe Słowo
w złudnej śpiewce pychy
co leci w dolinie mrocznej
na lęku posępnego grzbiecie
A ja stoję nad skrajem urwiska

co będzie ze mną
gdy odejdę
nadzieja unosi mnie na płachtach skrzydeł
Panie mój
wołam
człowiek ja ziemski jestem
i czekam pokornie na to co przyjdzie
skulony w wiolinowego klucza liniach zamkniętych
to ja szukam Ciebie
a nie widząc łkam
bo nie znam
ziarenek piasku
w klepsydrze
Pana Czasu
i do Ciebie wyciągam
moje wypalone w glinie ręce
Jestem ziemskim człowiekiem

Ja trwam gdy odejdę

                                                                                                                               image

ZMIENNOŚCI

zaś wielkie wszystko dokoła
otacza nas od narodzenia
i ludzie, myśli, pogoda
zmienia się na oczach naszych
i w myślach i w zamyśleniach
strach czasem to znowu szczęście
co nowe a stare bez daty
gdzie nagród wysyp za życie
godne a gdzie za bezmyślność
straty
nie mogę odejść od pytań
i odpowiedzi leniwe
co martwe w swoim przesłaniu
a co w swej ruchliwości żywe
prawda odsłania przestrzenie
w gąszczach bełkotu zła mrowie
słucham, patrzę, dotykam,
bo doświadczenie odpowie
zmiany dobre ich wrogi
na antypodach potrzaski
zmienność lecz wybór wolny
skarb dany zawsze zostanie
Jestem więc wiem
Jestem nieodmiennie w wierze i nadziei cenny jak

Zmartwychwstanie

Autor: Lech Galicki ( myśli na gorąco)

                                                                                                                     image
Ziemscy ludzie w  targowisku nieskończonej wystawy ułudzie


Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura