Koteuszowi-jak Oliwa niesprawiedliwa i na wierzch nie wypływa

W czerwcu 1921 roku  burmistrzem Oliwy  został  Herbert Creutzburg, a oliwska gmina przejęła na własność pałac opatów i przy pałacowy park, z którym nie wiedziano co zrobić. Creutzburg najpierw objawił się jako fatalny gospodarz. Za jego kadencji stanęły inwestycje, a kasa miasteczka świeciła pustkami. Niedługo potem okazało się, że jest zwykłym złodziejem. Razem z niejakim Raube za pieniądze z gminnej kasy i z oszczędności mieszkańców Oliwy, zgromadzonych w tutejszej Sparkasse, prowadzili ryzykowne transakcje handlowe.

Tym eufemizmem nazywa sie także to , że przepultali część  kasy w Kasynie Sopockim .

Zdefraudowali astronomiczną w tamtych czasach sumę 400 tysięcy guldenów.

Deficyt w oliwskiej kasie zmusił do szukania pomocy u władz Gdańska. Miasto zgodziło się pokryć oliwskie długi pod warunkiem włączenia Oliwy, liczącej blisko 14 tysięcy mieszkańców, w swoje granice.

I tak historia Oliwy datująca się  od 1186 jako nieżaleznego miejsca potem miasta dobiegł końca w 1926 roku i dlatego mamy dziś Trójmiasto zamiast Czwórmiasta czy Czteromiasta .