Opowieść o Wielkim Budowniczym

Za jego panowania Dwa Kraje Północy i Południa cieszyły się dostakiem oraz łaską tego, którego na ziemi uosabiał, Boga Słońca, Re. Król-Sokół, Byk Potężny, Ukochany przez Prawdę, Należący do Dwóch Bogiń, Obrońca Egiptu, Który Powściąga Moc Obu Krajów. Złoty Horus, Bogaty w Lata, Wielki Zwycięstwami, Król Górnego i Dolnego Egiptu, User-Maat-Re, Syn Re, Ramzes II, ukochany przez Amona.
Niezwykłość powieściowego cyklu Jacqa Christiana spośród wielu innych już powstałych w historii literatury wyróżnia jedno: pasja i namiętność autora do opisywanych postaci i czasów zrodzona już z pewnością podczas studiów na Sorbonie, a może po prostu nadana przez siły wyższe, w jego książkach uosabiane przez politeistyczny panteon bóstw egipskich, o których pisze z emfazą i oddaniem.
Podniosły, momentami patetyczny styl autora poruszającego się po zawiłych ścieżkach Starożytnego Egiptu, jego dogłębna znajomość ówczesnych realiów, zwyczajów, obrzędów religijnych, fauny i flory, kronikarska skrupulatność i detaliczność podparta zachwytem tworzą oszałamiającą mieszankę. Nadmieniłem już o tym podczas refleksji nad trylogią "Egipski sędzia".
Akcja cyklu rozpoczyna się jeszcze za panowania Setiego I, którego współwładcą w pewnym momencie swojego życia zostaje Ramzes II i biegnie przez dalsze lata panowania tego drugiego. Czytelnik karmiony bogatą mieszanką dworskich intryg, międzynarodowych spisków i niezbędnych tego typu literaturze wątków miłosnych, zapoznaje się z wzbudzającą podziw dawną cywilizacją zmuszoną w pewnym momencie swojego istnienia do definitywnego upadku.
Istotnym motywem powieści jest głęboki, metafizyczny związek Faraona z Wielką Królewską Małżonką, Nefertari, piękną, szanowaną, wzbudzającą powszechny podziw i z godnością przypisaną ludziom niepospolitym dzierżącą ster władzy podczas nieobecności Ramzesa II dbającego o interesy Egiptu przez doglądanie i nierzado wojaczkę.
Do odnotowania skłania też wielka przyjaźń, jaką syn Boga Słońca obdarza zwierzęta. Nie zapomni go przecież słoń, z którego trąby wyjął strzałę na nubijskiej pustyni uwalniając go od pewnej śmierci. Uwielbia go wierny pies Stróż. Z oddaniem wpatruje się w niego lew Zabijaka znaleziony jako lwiątko podczas wyprawy przeciw nubijskim buntownikom i pełniąc wraz ze Stróżem rolę straży przybocznej Faraona, niejednokrotnie ratuje go z najcięższych opresji zwieńczeniem których byłoby przedwczesne spoczęcie w grobowcu, a pamiętać należy, że Ramzes II zmarł w wieku lat 91, a jako Król noszący koronę Egiptu Górnego i Dolnego panował lat 66.