Nowość, idea, innowacja, plan Szefa Kancelarii Prezydenta Karola Nawrockiego?

Polityka, Prezydent

"Plan Boguckiego"

Przesłanka:
Szef Kancelarii Prezydenta RP Zbigniew Bogucki: "Ten rząd nie zna innego sposobu na dochody budżetu państwa niż sięganie do kieszeni polskich rodzin, wyciąganie pieniędzy stamtąd."

Media nie głoszą nowość, idea, innowacja Zbigniewa Boguckiego, plan Szefa Kancelarii Prezydenta Karola Nawrockiego. Natomiast Bogucki opowiada o działaniach premiera i koalicji rządu, używając w określeń w idei „państwo łomiarzy”, „polityczne i medialne psy gończe”, "państwowa bezczelność".

Wniosek wydaje się jednoznacznie oczywisty Bogucki nie jest przygotowany do roli Szefa Kancelarii obywatelskiego Prezydenta RP. Prawda czy łasz?

Medialno-emocjonalne określenia w polityce to historyczno-międzypartyjny deal "Jarosława Kaczyńskiego i Donalda Tuska".  Skąd się zatem wzięła pokusa Boguckiego, aby zanurzyć się w tym nurcie?

Gdy ruszyły medialne spekulacje o przyszłym premierze, to Zbigniew Bogucki był wymieniany jako jeden z głównych kandydatów prawicy (Prawa i Sprawiedliwości) na przyszłego premiera. Przy tym były komentarze, że Prezydent Nawrocki blokował kandydaturę Boguckiego, aby stał się oficjalnym pretendentem PiS do fotela premiera. Wielu politologów i komentatorów twierdziło, że Bogucki to zaufany człowiek prezydenta, a jego pozycja rośnie właśnie dzięki Pałacowi Prezydenckiemu. Zbigniew Bogucki ucinał spekulacje w wywiadach, ale nie zamykał sobie drzwi do kariery. Pytany o to, czy chciałby objąć tekę premiera, odpowiadał: „Kto powiedział, że nie chcę?”, jednocześnie zaznaczając w oficjalnych komunikatach, że na dany moment partia nie złożyła mu formalnej propozycji.

*

Scena. Pałac Prezydencki, Szef KPRP i Prezydenta RP:

Bogucki: Nowość. Innowacja. Mam plan... W idei obywatelski... Przedstawię go sam. Zaryzykuję...
Nawrocki: Dobrze. Jak w sondażach plan uzyska 30%+, to będziesz dalej Szefem mojej Kancelarii.

*

Wybrany w rozważaniach "Plan Boguckiego": Sposób na dochody budżetu państwa nie sięgający do kieszeni polskich rodzin wraz ze wzrostem zysku przez firmy. I tu Szef KPRP musiałby przestawić na medialnym stole "know how". Bez pitolenia w stylu "państwo łomiarzy", "polityczne i medialne psy gończe", "państwowa bezczelność", itp. W tym ułożeniu zajmujemy się splątaniem:

• dochody budżetu państwa nie sięgający do kieszeni polskich rodzin,
• wraz ze wzrostem zysku przez firmy.
  

Czyli nie sięga do kieszeni polskich rodzin i jednocześnie wprowadza wzrost zysku na zakupy przez firmy.

z kieszeni polskich rodzin ← NIE ← budżet państwa (plan Boguckiego) → TAK → zysk firm na zakupy

AI: "Firma potrzebuje zysku, aby przetrwać, rozwijać się i bezpiecznie działać w przyszłości. Zysk to nie tylko pieniądze, które właściciel może schować do kieszeni. To przede wszystkim „paliwo” dla biznesu. Firma, która nie zarabia zysku, stoi w miejscu. Zysk umożliwia konkurencyjność. Oto główne powody, dla których firmy muszą zarabiać:

1. Kupowanie lepszego sprzętu: Nowych maszyn, komputerów czy samochodów.
2. Tworzenie nowych produktów: Badania i testowanie nowych pomysłów kosztują.
3. Wchodzenie na nowe rynki: Na przykład otwarcie sklepu w innym mieście lub kraju."

W tej notce wykreślamy punkty 2 i 3. Nie obejmuje idei "plan Boguckiego". Tworzenie nowych produktów i wchodzenie na nowe rynki zawierają ryzyko efektu w przyszłości. W tym kontekście Bogucki nie ma tyle czasu. Zatem scenariusz "planu Boguskiego" oparty jest na "Kupowaniu" - tu w założeniu, że jest to działanie zawierające konkretne zamówienia zainwestowania zysku firmy w okresie czasu zawierającym się w latach 2027-2030 umownego tu "planu Boguckiego".

Po tej selekcji Bogucki ma w ułożeniu "know how" ostro pod górkę. Dodajmy mu do budżetu planu 300 mld zł (to w kontekście do ~3 mln firm w Polsce). Plan Boguckiego to hipoteza jako propozycja Szef KPPN. "Plan Boguckiego" musi być oparty na istniejących przepisach czyli nie wymagać zmian w ustawach. Posiadać kwalifikacje tylko do decyzji rządu zatem premiera Donalda Tuska.

Przyjmujemy za oczywistość, że premier "planu Boguckiego" nie podejmie, ale idee planu rozłożą na części media i eksperci, a złożą sondaże. Pierwszym pytaniem do Boguckiego będzie zapewne (prawie pewne): "Po co, dlaczego takie drogie i skąd na to pieniądze?" I tu dochodzimy do przesłanki na początku notki. W tym ułożeniu oto właśnie Boguckiemu chodzi, aby go oto zapytano.

Bogucki liczy czas do wyborów parlamentarnych. Dlatego prezydent Nawrocki w "scenie" podstawił warunek sondażowy. Musimy zmyślić jakieś nazwy.

Niech budżet "planu Boguckiego" jest w wysokości  300 mld zł i stanowi "fundusz podwójnego zysku celowego, dedykowanego przez firmy na zakup o wartości 50% z funduszu Boguckiego (maksymalna kwota ustalona) + minimum 50% wkład własny firmy pochodzący ze środków finansowych firmy określonych w niej jako zysk (czyli część zysku firmy przeznaczona na zakupy)".

Trzeba teraz podzielić 300 mld na cztery kategorie firm. Algorytm do wyboru. Każda firma może złożyć tylko jeden wniosek. Tu kluczem jest metoda rozliczenia "państwo-firma". Metoda administracyjna musi być jak najbardziej prosta. Najlepiej metodą ICT/IT: "wniosek - faktura".

Dopisane:

Fundusz partnerstwa publiczno-prywatnego "podwójnego zysku" kwalifikowanego na zakupy przez firmę:

maksymalna kwota X stanowiąca 50% kosztu zakupu - dotacja do zysku firmy z "funduszu Boguckiego"
+
minimalna kwota Y stanowiąca 50% kosztu zakupu - środki własne firmy z kategorii "zysk na zakupy"

---

Suma: X + Y = koszt zakupu przez firmę kwalifikowanych do rozliczenia środków materialnych, użytkowanych przez firmę w określonym w ramach rozliczenia minimalnym okresie czasu.

Dokumenty:

WNIOSEK o udzielenie dotacji + FAKTURA zakupu + OŚWIADCZENIE o trwałości użytkowania

300 mld zł względem ~3 mln firm to wypada po 100 tys. zł na firmę.
Plus wkład zysku firmy to 200 tys. Dużo dla mikro, a mało dla dużych.
Do tego 300 mld zł w pilotażu "plan Boguckiego" rozłożone na 4 lata.

//To wybrane ułożenie w inspiracji "Plan Boguckiego". Stali czytelnicy wiedzą, że zagadnienie jest scenariuszu relacji "co i kto", tym razem w wersji Szef Kancelarii Prezydenta RP. Bogucki jest w nim osobiście przekonany, że "da radę", jednak prezydent Nawrocki stawia warunek, że gdy "plan" (ten w założeniu jakiś rzeczywisty Boguckiego) uzyska w sondażach minimum 30% poparcia, to będzie musiał być dalej być Szefem KPRP do końca prezydenckiej kadencji.

Bogucki rozpędzając się z określeniami w stylu "państwo łomiarzy, polityczne i medialne psy gończe, państwowa bezczelność" nie dotrwa w idei "obywatelskiego prezydenta Polski" w roli Szefa KPRP do wyborów parlamentarnych. Prawda czy fałsz?//

***

W polskim prawie, a dokładniej w ustawie Prawo przedsiębiorców oraz według unijnych wytycznych, firmy dzieli się na cztery kategorie: mikro, małe, średnie i duże. Aby przypisać firmę do konkretnej grupy, bierze się pod uwagę dane z co najmniej jednego z dwóch ostatnich lat obrotowych. Decydują o tym trzy główne kryteria: liczba pracowników, roczny obrót (zarobek ze sprzedaży) oraz suma bilansowa (wartość majątku firmy). W celu poprawnego ustalenia wielkość firmy stosuje się określone zasady. W Polsce działa obecnie około 2,91 miliona aktywnych przedsiębiorstw, z czego zdecydowaną większość stanowią mikrofirmy. Statystyki pokazują ogromną dysproporcję – najmniejsze biznesy całkowicie dominują polski rynek pod względem liczebność.

***

AI:

Państwo wspiera firmy w osiąganiu zysków głównie po to, aby rozwijać gospodarkę, tworzyć miejsca pracy i zbierać podatki. Silne finansowo przedsiębiorstwa oznaczają bogatszy kraj. Rząd robi to za pomocą różnych zachęt podatkowych, ułatwień prawnych oraz bezpośredniego pompowania pieniędzy w rynek. Oto najważniejsze sposoby, jakimi państwo pomaga firmom zarabiać:

1. Ulgi podatkowe i zwolnienia. Podatki zmniejszają zysk firmy, dlatego państwo oferuje systemy, które pozwalają zatrzymać więcej pieniędzy na rozwój:

• Specjalne Strefy Ekonomiczne (Polska Strefa Inwestycji): Firmy, które budują nowe fabryki lub zakłady w wyznaczonych miejscach, mogą przez wiele lat w ogóle nie płacić podatku dochodowego (CIT).
• Ulga B+R (Badania i Rozwój): Pozwala firmom odliczyć od podatku koszty wymyślania nowych technologii i produktów.
• IP Box: Bardzo niski podatek (tylko 5%) dla firm, które zarabiają na sprzedaży własnych patentów lub programów komputerowych.
• Estoński CIT: Nowoczesny sposób opodatkowania, w którym firma nie płaci podatku dochodowego tak długo, jak długo zatrzymuje zysk w środku i inwestuje go w swój rozwój.

2. Dotacje i fundusze publiczne. Państwo daje firmom bezpośrednie wsparcie finansowe, którego często nie trzeba oddawać:

• Fundusze Unijne: Miliardy euro przekazywane za pośrednictwem ministerstw na cyfryzację, zakup maszyn czy wdrażanie ekologicznych rozwiązań.
• Dotacje na start: Urzędy pracy dają bezzwrotne pieniądze osobom, które chcą założyć swoją pierwszą, małą firmę.
• Wsparcie z PARP i NCBR: Państwowe instytucje (jak Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości) dają granty na unowocześnianie biznesu.

3. Tanie pożyczki i gwarancje bankowe. Gdy bank nie chce dać firmie kredytu na rozwój, państwo wkracza jako zabezpieczenie:

• Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK): To państwowy bank, który udziela firmom specjalnych gwarancji (np. gwarancje de minimis). Dzięki temu prywatny bank chętniej i taniej pożycza firmie pieniądze.
• Pożyczki płynnościowe: W czasie kryzysów państwo oferuje kredyty z bardzo niskim lub zerowym oprocentowaniem.

4. Budowa infrastruktury. Biznes nie wygeneruje zysku, jeśli nie ma jak dowieźć towarów do klientów. Państwo bierze na siebie najdroższe inwestycje:

Drogi i kolej: Budowa autostrad i tras szybkiego ruchu pozwala firmom transportowym i fabrykom działać szybciej i taniej.

Sieć cyfrowa i energetyczna: Doprowadzanie szybkiego internetu oraz stabilnego prądu do stref przemysłowych.

5. Pomoc w eksporcie (zagraniczna sprzedaż). Im większy rynek, tym większy zysk. Państwo pomaga rodzimym firmom zdobywać klientów na całym świecie:

• Misje gospodarcze: Organizowanie wyjazdów na największe targi na świecie, gdzie firmy mogą poznać zagranicznych kontrahentów.
• Polska Agencja Inwestycji i Handlu (PAIH): Posiada biura na całym świecie, które badają lokalne rynki i pomagają polskim markom bezpiecznie tam wchodzić.

Druga strona medalu. Choć państwo oferuje wiele programów wsparcia, przedsiębiorcy często wskazują, że najwyższą formą pomocy byłoby po prostu uproszczenie przepisów i obniżenie stałych kosztów, takich jak składki na ubezpieczenia społeczne (ZUS). Skomplikowane prawo i częste zmiany w podatkach potrafią skutecznie ograniczyć zyski, nawet przy korzystaniu z dotacji.