Polski sport zimowy to w zasadzie od zarania w powijakach był. Sportowców mieliśmy, owszem, całkiem całkiem. Nie powiem. Ale medali rangi mistrzowskiej jak na lekarstwo. Dość powiedzieć, że do czasów Małysza zdobyliśmy przez 50 lat po wojnie w sumie wszystkiego cztery medale. Fortuna złoty, panczenistki po srebrze i brązie w Squaw Valley i Groń-Gąsienica brąz w kombinacji w Cortinie. Koniec.
W erze Małysza, czyli przez ostatnie 10 lat jest lepiej. Bo w okresie 5 razy krótszym ilość wywalczonych przez naszych sportowców medali też wynosi 4. Małyszdwa, Sikora i Kowalczyk. Złota nie ma, ale... Może sypnie w lutym?J
A tych szans nie ma tak mało. Kowalczyk trzy (jak jej działacz, też Kowalczyk, nie zabroni biegać w sprincie), Sikora (jak się poprawi) no i skoczkowie. Niespodziewanie aspiracje zgłasza nie tylko Małysz. Jest również drużyna, a indywidualnie do walki może się też włączyć (jak mu się poszczęści) Stoch. W odwodzie mamy jeszcze sygnalizująca rewelacyjnie wysoka formę panczenistkę Curuś-Bachledę, kobiece sztafety biathlonistek (tu nigdy nic nie wiadomo) i biegaczek (szanse na wysokie miejsce, ale na medal jednak bez szans). No to chyba tyle. Aha. Jagna Marczułajtis się odgraża, ale to chyba łabędzi śpiew.
No i teraz trzeba sobie odpowiedzieć jaki wynik będzie sukcesem? Niewątpliwie brak medalu Kowalczyk i Małysza to będzie spora porażka. Rok temu mówiłbym to samo gdyby medalu miał nie wywalczyć Sikora, ale teraz jestem ostrożniejszy. Zadowoleni powinniśmy być już z dwóch, szczęśliwi z czterech medali. Wszystko co więcej powinno powodować euforię polskich kibiców. Tylko czy sześć, powiedzmy, medali będzie oznaczać, że jesteśmy zimową potęgą? Niestety nie. Będzie po prostu świadczyć, że Kowalczyk i Małysz wybitne indywidualności w światowym sporcie. Indywidualności pochodzące z ubogiego w talenty kraju.
Ale za to jak już jaki talent wyrośnie to ho, hoJ .
Komentarze
Pokaż komentarze (8)