Syn wyciągnął mnie na film „17 again”. Spodziewałem się kolejnej głupiej komedii, a okazało się, że film porusza w lekkim, nie moralizatorskim stylu, zagadnienia związane ze współczesnym systemem wartości, w tym problem „ wyzwolenia seksualnego młodzieży”.
Bliski czterdziestki bohater uważa się za człowieka życiowo przegranego. Pragnie od życia jeszcze jednej szansy i oto otrzymuje ją. Znów staje się siedemnastolatkiem.
Przemiana w siedemnastolatka pociąga za sobą tę konsekwencję, że bohater zaczyna chodzić do szkoły z... własnymi dziećmi. Obserwuje życie nastoletnich latorośli i uczestniczy w nim tak bardzo, jak nie miałby szansy żaden inny rodzic.
Warto zwrócić uwagę, że film jest mocno zakorzeniony w New Age. Przemiana bohatera odbywa się za sprawą „przewodnika duchowego”. No cóż, taka już specyfika Hollywood, że wielu jego twórców wierzy w New Age, a niewielu w Chrystusa. Okazuje się jednak, że rozluźnienie obyczajów posunęło się już za daleko także z punktu widzenia zwolenników Nowej Ery. Mówienie o tym nie jest więc domeną „zacofanych chrześcijan”.
Jednym z najzabawniejszych, a zarazem najbardziej poruszających fragmentów filmu jest lekcja wychowania seksualnego w szkole, w której uczestniczy bohater wraz ze swoją dorastającą córką.
Znudzona nauczycielka oświadcza, że „oficjalnym stanowiskiem szkoły jest abstynencja, ale...” I tu wyciąga ogromne pudło prezerwatyw.
Bohater filmu nie jest świętoszkiem, nie potrafi jednak obojętnie patrzeć, jak jego nastoletnia córka jest „szkolona w używaniu prezerwatywy”. Próbuje zakłócić przebieg lekcji. Mówi, że nastolatkowie są za młodzi na seks, że seks powinien wynikać z miłości (powołuje się na angielski idiom „make love”), że kochający się ludzie pragną mieć dzieci, że posiadanie dziecka jest błogosławieństwem, tym, co najpiękniejsze w życiu. Bardzo niepoprawne politycznie wystąpienie, prawda?
Bohater filmu wypowiada także inne niepoprawne politycznie kwestie. Do narzucających się mu nachalnie dziewczyn mówi: „jak same nie będziecie siebie szanować, to i nikt inny nie będzie was szanował”.
Tymczasem piątkowa „Gazeta Wyborcza” beszta księdza Knotza za nie dość entuzjastyczny stosunek do seksu analnego. Ksiądz Knotz jest krytykowany jako osoba „skrępowana religijnymi dogmatami”. „Prawdziwy”, „satysfakcjonujący" seks winien się opierać na niczym nie skrępowanej wolności. Zaproszeni przez „Gazetę” specjaliści utyskują, że w Polsce nie edukuje się dostatecznie młodzieży w sprawach seksu.
Specjaliści z „Wyborczej” utrzymują, że wiara zaburza seksualność człowieka.
Droga „Gazeto Wyborcza”, kochani „specjaliści”. Demoralizacja młodzieży poszła za daleko. Już nawet Hollywood „daje po hamulcach”, a przecież nie jest to środowisko bigotów. Przestajecie być trendy.
Absolutna wolność w dziedzinie seksu panuje już dostatecznie długo, aby sprawdzić, czy zyski związane z „wyzwoleniem”, nie są mniejsze od kosztów, które trzeba było zapłacić.
Sam należę do pokolenia, które walczyło „z ciemnogrodem” o wolność seksualną. Co wywalczyliśmy?
Rozwody, osobiste tragedie (rozwody tylko oficjalnie odbywają się „na zgodny wniosek stron”, w rzeczywistości zawsze jedna strona pragnie skorzystać z „nieograniczonej wolności”, a druga niewyobrażalnie cierpi), rozbite rodziny, dzieci rozdarte wewnętrznie, błąkające się między mamą i tatą.
Bohater filmu „17 again” nie ma wątpliwości. Skonfrontowany z praktyką „edukacji seksualnej w szkołach” nie chce jej dla swoich dzieci.
Kochani redaktorzy „Gazety” – obejrzyjcie ten film, jeżeli nadal uważacie, że nasze dzieci mają za mało informacji o możliwościach, jakie daje seks analny.
Komentarze
Pokaż komentarze (4)