Wojna domowa nie rozwinie cnót republikańskich

Jarosław Kaczyński wyciągnął na sztandar swego ruchu hasło: „Polacy są republikanami”, i nieco opisał to dla polskiego ucha raczej egzotyczne pojęcie: — „To postawa, która oznacza wolę przynależności do wspólnoty, a jednocześnie gotowość współdecydowania o niej”.

 Zapewne nie chodziło prezesowi PiS tylko o opisanie czy nawet o uświadomienie rodakom jakie pokłady cnót i obywatelskiego etosu tkwią w nich (inna rzecz na ile taka diagnoza jest AD 2010 prawdziwa), chodziło mu raczej o propagowanie republikańskich idei.

 Pojęcia tego praktycznie nie ma w użyciu w politycznej i społecznej praktyce, bez odkurzenia fachowej literatury nie sposób go przybliżyć. Tak jak ja je rozumiem, chodzi o prymat cnót obywatelskich, kierowania się w polityce i życiu publicznym dobrem wspólnym. Jako taki, republikanizm jest nieco w opozycji do demokracji, w każdym razie tej tylko formalnej, nie mówiąc o fasadowej (szerzej np. w: www.metapedia.konserwatyzm.pl). Zapewne wiele z republikanizmu było w najlepszych latach Rzeczpospolitej Szlacheckiej, ale też w ruchu „Solidarności”, o czym zresztą prezes Kaczyński wspomniał podczas samorządowej konferencji.

 Ale krzewienie wszelkich cnót (nie bójmy się tego słowa) wymaga czasu, albo szczególnych wydarzeń np. wojny, pod warunkiem, że nie jest ona wyniszczająca, gdyż wtedy tracą wszyscy. Władysław Sikorski w przenikliwym dziele „Przyszła wojna” nie tylko skupia się jak ją wygrać, ale także na tym jak ją szybko zakończyć, gdyż długa wojna jest klęską nawet dla zwycięzcy.

 Pytanie do Jarosława Kaczyńskiego (zresztą nie tylko do niego): co zamierza przedsięwziąć, żeby zakończyć wojnę polsko-polską ? 20-letnią wojnę polsko-polską. Nie da się raczej krzewić republikanizm podczas (politycznej) wojny domowej.