My emigranci, współcześni Żołnierze Wyklęci

Co charakteryzuje Żołnierzy Wyklętych?

Przede wszystkim nonkonformistyczny stosunek do władzy jaka zapanowała po drugiej wojnie światowej. Nie kwestie ideologiczne przecież decydowały o tym, że ktoś poszedł w las. Wśród tych co poszli w las można było spotkać rożne osoby, zarówno zawodowych żołnierzy, jeszcze przedwojennych, jak i tych, którzy nie mieli co ze sobą zrobić, bo im smak prochu się spodobał.

Też nie ideologia, bo przecież wśród Żołnierzy Wyklętych były osoby o zdecydowanie antykomunistycznym nastawianiu, jeszcze sprzed wojny, ale też ludzie ze środowisk stronnictwa ludowego, których liderzy podjeli decyzje o wspólpracy z komunstami.

Cechą wspólną był antykomunizm i niechęć do władzy sowieckiej w Polsce. Oraz chęć przeciwstawienia się zbrojnie, nawet uwzględniając własną śmierć, wrogowi.

Przecież wielu partyzantów z czasów wojny skorzystało z amnestii 1947 r. Wielu żołnierzy AK nawet wstąpiło do partii komunistycznej.

Ale oni nie. Uciekli w las pokazując ówczesnej polskiej rzeczywistości, że jej nie akceptują

Dziś to samo można odnieść do polski emigracji zarobkowej ostatnich lat. Wśród emigracji nie ma jednolitych sympatii politycznych. Lewica czy prawica. Można spotkać zwolenników legalizacji marihuany, ale i narodowców.

Co zatem łączy współczesną emigrację zarobkową?

To fakt, że uciekli od współczesnej polskiej rzeczywistości. Płacy za 1200 zł.

I tak jak kiedyś Żołnierze Wyklęci narażeni byli na to, że nazywano ich oszołomami, bo wojna się skończyła i pora było budować nowe państwo i nową polską rzeczywistość, to im zachciało się wojować. Tak jakby szczytem patriotyzmu było uznanie postanowień jałtańskich.

Tak teraz współcześni emigranci narażeni są na zarzuty, że uciekli z kraju i nie chcą budować polskiego PKB. Tak jakby szczytem patriotyzmu było siedzenie w Polsce, strach przed innymi, obcymi, i praca u kapitalisty za 1200 zł. Współczesnego kapitalisty, bo kiedyś byłego sekretarza partyjnego, albo TW.

Żołnierze Wyklęci odrzucili polską rzeczywistość w '44 roku, a polscy emigranci odrzucają współczesną polską rzeczywistość. Tym bardziej im dłużej żyją na obczyźnie, bo tym dłużej poznają, że jednak może funkcjonować normalne państwo.

Łaczy ich jeszcze jedno. Tęsknota „Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem, Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem”.