Jak żyć?

Recepta na życie.

Każdy z nas stara się żyć, tak aby uczynić nasze życie wartościowym. Zawsze naszym życiem kieruje jakiś pomysł na życie. Niektórzy zdają się wiedzieć lepiej co dla Ciebie jest najlepsze, co powinieneś robić, aby Twe życie napełniła wartość. Są także Ci, którzy chcą, aby za wszelką cenę Twoje życie wypełniło się pustką. Mimo, że większość recept na życie jest prosta, to nie wykupisz ich w aptece. Życie jest piękne, daje wiele możliwości, ale którą drogą pójdziemy zależy od nas. Aby jednak osiągnąć zamierzony cel trzeba obrać właściwie drogę oraz ciągle podążać w jego stronę. Jest to tak banalne, a mimo to tak niezrozumiałe przez człowieka.

Ile warte jest Twoje życie?

To jak żyjemy, zależy od tego na ile cenimy nasze życie i czy zdajemy sobie sprawę ze znaczenia naszych decyzji dla życia. Lubię pytać ludzi na ile wyceniają swoje życie? Większość odpowiada, że jest dla nich bezcenne. Skoro życie jest bezcenne to znaczy, że każdy rok, każdy miesiąc, każdy dzień, każda godzina, każda sekunda życia jest również bezcenna! Człowiek tego nieświadomy podejmuje złe decyzje. Chociaż mówi się, że czas to pieniądz, to nie istnieją żadne pieniądze, które zwrócą Ci czas! Trzeba być surowym dla siebie w życiu, lecz trzeba także żyć wiedząc, że jest się człowiekiem, a człowiek z natury popełnia błędy. Jednak ciągle popełnianie tych samych błędów prowadzi donikąd.

Co ma ekonomia do życia?

Błędy te są zazwyczaj bardzo trywialne. Przede wszystkim ludzie tracą poczucie sensu życia przy kolejnych porażkach. Najważniejsze lekcje ekonomii to nauka procentu składanego oraz kosztu alternatywnego. Jest lekcja tak istotna dla życia, że powinno nauczać się jej wszędzie. Procent składany pokazuje nam, w jaki sposób coś „poświęconego” w odpowiednim zamiarze przez kolejne lata zwraca się w powiększonym stopniu. Tak jest właśnie z czasem. Jest to nauka o tym, że korzyść oddalona w czasie jest zazwyczaj większa, przynosi więcej satysfakcji. Koszt alternatywny pokazuje, że każda decyzja ma swoją cenę. Z każdą decyzją coś tracimy, ważne jest jednak czy nasz wybór jest bardziej wartościowy niż to, co postanowiliśmy oddać. Niestety, zbyt łatwo człowiek oddaje się temu, co jest tu i teraz. Traci oddalony cel życia. W ten właśnie sposób ukształtowało się społeczeństwo indywidualistyczne i konsumpcyjne. Każdy postrzega wszystko przez pryzmat siebie i swojej korzyści materialnej. Przywdziewa się pozory wolności: idź do pracy, wróć do domu, włącz telewizor, idź spać, idź do pracy.... Wszystko co dzieję się w życiu człowieka, ma wpływ na całokształt społeczeństwa, tak jak społeczeństwo ma wpływ na elity rządzące. Jednak jest to sprężenie zwrotne. A elitom rządzącym nie zależy na tym, by człowiek myślał o czymkolwiek, co wychodzi poza złudzenie życia wolnym.

Jaki jestem?

To potężne pytanie. Nie ma nic gorszego, od posiadania zbyt wysokiej samooceny, podobnie jak nie ma nic gorszego od posiadania zbyt niskiej samooceny. Zbyt wysoka samoocena zaślepia, stwarza jakieś wyobrażenie o sobie, jako osobie nieomylnej i wszystko mogącej. Prawda jest taka, że nawet osoba niezwykle utalentowana musi włożyć dużo pracy, aby odnieść sukces. Zbyt wysoka samoocena powoduje, że nie dostrzegamy swoich wad, nie możemy ich zmienić. Zbyt niska samoocena ucina nam skrzydła. Myślimy, że nie jest zdolni wystarczająco, aby uczynić to lub tamto. Jeśli nasza subiektywna ocena własnej osoby odbiega zbyt bardzo od opinii osób nam bliskich, to znaczy, że coś jest nie tak. Osoby, które są nam dalsze często fałszywie nas oceniają. Nie znają bowiem całokształtu, okoliczności, kierowani są przez zazdrość lub jakieś uprzedzenia.

Jaki jest sens życia?

Nie da się odpowiedzieć na to pytanie, jednak zdecydowanie można odpowiedzieć, co nie jest sensem życia. A na pewno nie jest to konsumpcyjny tryb życia oparty o „ja”. Stwierdzić to można prosto. Gdy taki człowiek umrze, co po nim zostanie? Jakie wspomnienia? Jeśli człowiek wierzy w Boga i życie po śmierci, to jego życie powinno opierać się właśnie o to. Gdy nie wierzy, powinien zdać sobie sprawę, że żyjąc dla siebie, jego życiu brakuje sensu. Sensem tym mogą, a nawet powinni być inni ludzie. Nawet największy samotnicy potrzebują kontaktu z drugą osobą. Natomiast poświęcenie życia innym napełnia życie wartością. To co po nas zostanie to pewne czyny, które miały realny wpływ na kolejne pokolenia. Niezrozumiałe jest dla mnie również nastawienie priorytetu na „samorealizację” zamiast na zapewnienie dzieciom jak najlepszej przyszłości. Dzieci przecież stanowią przedłużenie naszego życia.

Jaka jest moja recepta na życie?

Przede wszystkim to dwie rzeczy. Służące do dążenia do moich celów.

Pierwszą oddaje świetnie cytat św. Augustego: Pracuj tak, jakby wszystko zależało od ciebie ale ufaj tak, jakby wszystko zależało od Boga.

Drugą natomiast oddaje wystąpienie Stevena Jobsa na Stanfordzie: ‎"(...)Remembering that you are going to die is the best way I know to avoid the trap of thinking you have something to lose”

(Pamięć o tym, że umrzesz jest najlepszym sposobem, żeby uniknąć myślenia, że masz coś do stracenia)

Epilog

Moi Drodzy! Są to moje przemyślenia na temat życia. Święta, które się zbliżają są okazją do przemyślenia swojego życia. Życzę wam wszystkiego najlepszego, wszystkich urażonych przeze mnie przepraszam, wszystkim czytelnikom dziękuję! To dzięki wam piszę i przede wszystkim dla was. Wasze komentarze są dla mnie cenne, nawet za te krytyczne jest wdzięczny.

Szczególne podziękowania dla moich przyjaciół : Łukasza Daniluka (rysunki ilustrujące stronę), Łukasza Szpindy (baner na fanpage), Iwonie i Michałowi.

Mojej rodzinie, która mnie wspiera w dążeniu do wyznaczonych celów: Tacie (za motywację i wspieranie, a przede wszystkim za uświadomienie mi, że pisanie może sprawiać przyjemność), Mamie (za łagodniejsze patrzenie na moje występki i poczynania), Bratu (za bycie mi najbliższym przyjacielem), Kasi i Marcinkowi (za pomoc w udostępnianiu treści bloga.

Was wszystkich zapraszam na: http://www.facebook.com/maximilianpiekutpl Wkrótce zapowiadane zmiany. Niedługo pojawi się nowa kategoria tekstów kierowanych do licealistów przygotowujących się do matury z WoSu i tych ciekawych nauki o państwie.