Kropelka.

    Postanowiłem zebrać się w sobie i zrobić porządki w swoich szafkach. Powoli, bo powoli, ale jednak coś tam zrobiłem. Jak byłem zdrowy zajmowałem się elektryką, dużo rzeczy nachomikowałem. Teraz już mi niepotrzebnych. Więc je przeglądałem.

 

   Znalazłem między innymi klej typu „kropelka”. Co to wszystko sklei. Ponieważ od ostatniego używania minęło nieco czasu, byłem pewny, że stracił swoje właściwości. Niestety, nie stracił.

   Najpierw przykleiłem sobie rękę do czoła. Ale sobie zaraz pomyślałem: „dam sobie sam radę”. Nieco się zaniepokoiłem gdy mi się przykleiła do tego czoła i druga dłoń.  W panikę wpadłem jednak dopiero gdy przykleił mi się język. Do ramienia. No, ale cóż. I tak bywa. Przyjdzie do kuchni moja  dziewczyna to mnie jakoś uwolni. W końcu przyszła i powiedziała:

 - Co tak myślisz

   Odpowiedziałem:

 - Yyy…

 - Wiesz co? Coraz gorzej mówisz. Nic Cię nie mogę zrozumieć.

   No, myślę! Z wolnym językiem kiepsko mówię, a co dopiero teraz. Zanim dziewczyna się połapała, że coś tu jest nie tak, miałem wiele czasu na myślenie. Przeważnie były to jakieś głupoty. Na przykład taki dowcip:

    „Przychodzi gość do sklepu i mówi:

 - Fobry. E fyfą?

   Sprzedawca zastanowił się chwilę: „kierownik będzie wiedział co mówi. W końcu nie na darmo skończył aż siedem klas szkoły powszechnej”.

   Kierownik przyszedł i powiedział:

 - Dzień Dobry. Czego sobie Szanowny Pan życzy?

 - Fyfą.

   Kierownik pomyślał: „To żaden obcy język. Facet po prostu sepleni. Pracuje u nas magazynier co ma taką samą wadę wymowy. Powinni się razem dogadać”.

   Magazynier:

 - Fobry.

 - Fobry. E fyfą?

 - Ema.

   Facet wyszedł. Kierownik który przysłuchiwał się całej rozmowie z boku spytał się go z nieukrywaną ciekawością:

 - Czego chciał?

 - Fyfą”.

   A ja idę spać z kawałkami czoła na opuszkach palców. I ramienia na języku.

…………………………………………………………………………………………………………………………………….

   Choruję na chorobę neurologiczną. O pracy nawet nie ma mowy. Napisałem wspomnienia o swoich przeżyciach w więzieniach. Niemieckich i polskich. http://wydaje.pl/e/wiezienia5

……………………………………………………………………………………………………………………………………………